پیشینه ۸ مارس٬ روز جهانی زن

• در هشتم مارس ۱۸۵۷، زنان کارگر کارگاه‌های پارچه‌بافی و لباس دوزی در نیویورک آمریکا به خیابان‌ها ریختند و خواهان افزایش دستمزد، کاهش ساعات کار و بهبود شرایط بسیار نامناسب کار شدند. این تظاهرات با حمله پلیس و کتک‌زدن زنان برهم خورد.

• سال ۱۹۰۷ در دوره‌ای که مبارزات زنان برای تأمین حقوق سیاسی و اجتماعی اوج گرفته بود، بمناسبت پنجاهمین سالگشت تظاهرات نیویورک در هشتم مارس، زنان دست به تظاهرات زدند.

• ایده انتخاب روزی از سال به‌عنوان «روز زن» نخستین بار در جریان مبارزه زنان نیویورک با شعار "حق رای برای زنان" مطرح شد. دو هزار زن تظاهر کننده در ۲۳ فوریه ۱۹۰۹ پیشنهاد کردند که هر سال در روز یکشنبه آخر فوریه، یک تظاهرات سراسری در آمریکا بمناسبت «روز زن» برگزار شود.

• در سال ۱۹۱۰، "دومین کنفرانس زنان سوسیالیست" که کلارا زتکین از رهبران آن بود، به مسئله تعیین "روز بین المللی زن" پرداخت. زنان سوسیالیست اتریشی قبلا روز "اول ماه مه" را پیشنهاد کرده بودند. اما اول ماه مه، جایگاه و مفهومی داشت که می‌‌توانست اهمیت و جایگاه مبارزه مشخص بر سر مسئله زن را تحت الشعاع قرار دهد. زنان سوسیالیست آلمان، روز ۱۹ مارس را پیشنهاد کردند. مناسبت این روز، مبارزات انقلابی در سال ۱۸۴۸ علیه رژیم پادشاهی پروس بود که به عقب نشینی لفظی حکومت در نوزدهم مارس همان سال، منجمله در مورد مطالبات زنان، انجامید. "دومین کنفرانس زنان سوسیالیست" تاریخ برگزاری نخستین مراسم «روز زن» را ۱۹ مارس ۱۹۱۱ تعیین کرد. تصمیم گیری قطعی برای تعیین «روز جهانی زن» به بعد موکول شد.

• بعد از انتشار قطعنامه کنفرانس در مورد تعیین «روز جهانی زن»، انترناسیونال دوم از این تصمیم حمایت کرد، و نخستین تشکیلاتی بود که این روز را برسمیت شناخت.

• ۱۹ مارس ۱۹۱۱ خیابانهای آلمان، اتریش، سوئیس و دانمارک با مارش زنان به لرزه در آمد. شمار زنان تظاهر کننده در اتریش به ۳۰ هزار نفر می‌‌رسید. نیروهای پلیس به تظاهرات حمله بردند و به زدن زنان پرداختند و گروهی را دستگیر کردند.

• سال ۱۹۱۳ "دبیرخانه بین المللی زنان" (یکی از نهادهای انترناسیونال سوسیالیستی دوم)، هشتم مارس را با خاطره مبارزه زنان کارگر در آمریکا، به‌عنوان «روز جهانی زن» انتخاب کرد. در همان سال، زنان زحمتکش و زنان روشنفکر انقلابی در روسیه تزاری و در سراسر اروپا، مراسم «۸ مارس» را بشکل تظاهرات و میتینگ برگزار کردند.

• در سال ۱۹۱۴ جنگ جهانی اول درگرفت. در اروپا که مرکز جنگ بود، زنان انقلابی تلاش کردند تظاهرات ۸ مارس ۱۹۱۵ و ۱۹۱۶ را تحت شعار مرکزی "علیه جنگ امپریالیستی" برگزار کنند. در کشورهای درگیر جنگ، طبقات مختلف به موافقان و مخالفان جنگ تقسیم شده بودند و انشعاب در صفوف جنبش زنان، مانع از برگزاری سراسری و گسترده «روز جهانی زن» شد.

• در سال ۱۹۱۷ تظاهرات زنان کارگر در پتروگراد علیه گرسنگی و جنگ و تزاریسم، بانگ آغازین انقلاب روسیه بود. کارگران شهر در پشتیبانی از این تظاهرات، اعلام اعتصاب عمومی کردند. ۸ مارس ۱۹۱۷ به یک روز فراموش نشدنی در تاریخ انقلاب روسیه تبدیل شد.

• سال ۱۹۲۱، "کنفرانس زنان انترناسیونال سوم کمونیستی" در مسکو برگزار شد. در آن کنفرانس، روز ۸ مارس به‌عنوان «روز جهانی زن» بتصویب رسید. کنفرانس، زنان سراسر دنیا را به گسترش مبارزه علیه نظم موجود و برای تحقق خواسته هایشان فرا خواند.

• از اواسط دهه ۱۹۳۰، دنیا یک بار دیگر بسوی جنگ جهانی جدید روان شد. برگزاری تظاهرات «روز جهانی زن» در کشورهایی که تحت سلطه فاشیسم بودند، غیر قانونی اعلام شد. علیرغم این ممنوعیت، در هشتم مارس ۱۹۳۶، زنان در برلین تظاهرات کردند. در همان روز، اسپانیای فاشیست شاهد تظاهرات هشتم مارس در مادرید بود. ۳۰ هزار زن کمونیست و جمهوریخواه، شعار "آزادی و صلح" سر دادند.

• در پی جنگ جهانی دوم، انقلابات و جنبشهای رهایی‌بخش در کشورهای چندی درگرفت. چین با شمار عظیم زنان و مردانش در زمانی کوتاه گامهای بزرگی در جهت رهایی زنان به پیش برداشت. در آن سال‌ها، عمدتاً دولت‌ها و تشکیلات مترقی و انقلابی در بر پایی «روز جهانی زن» می‌کوشیدند.

• در دهه ۱۹۶۰، در کشورهای آسیا و افریقا و آمریکای لاتین جنبشهای رهایی‌بخش بپا خاسته بود. در کشورهای سرمایه‌داری پیشرفته نیز جنبشها و مبارزات انقلابی و ترقیخواهانه بالا گرفته بود و جنبش رهایی زن نیز اوج و گسترشی چشمگیر یافت.

• در آمریکا و اروپا، زنان علیه سنن و قیود و قوانین مردسالارانه و احکام اسارت بار کلیسایی بپا خواستند. در جنبش زنان موضوعاتی نظیر حق طلاق، حق سقط جنین، تامین شغلی، منع آزار جنسی، ضدیت با هرزه‌نگاری، کاهش ساعات کار روزانه و غیره مطرح شد. این جنبش موفق شد در برخی از این زمینه‌ها پیشروی کند. در تظاهرات هشتم مارس ۱۹۶۹ زنان در دانشگاه برکلی در آمریکا گرد آمدند و علیه جنگ در ویتنام تظاهرات کردند.

• در سال ۱۹۷۵ سازمان ملل هشتم مارس را به‌عنوان «روز جهانی زن» برسمیت شناخت.

• بعد از خاتمه جنگ جهانی دوم و بالاخص از اواخر دهه ۱۹۷۰، با توسعه سرمایه‌داری به کشورهای عقب مانده، بخش‌های بزرگ‌تری از زنان درگیر کار و تحصیل گشتند. در عین حال، زنان همچنان در جامعه موقعیتی درجه دوم داشته و اسیر نظام مردسالار بودند. این تناقض، مسئله زن را حادتر و انفجاری تر کرد.

خبرگزاری ایسکانیوز:پسری که خواهرش را کشت و رضایت خانواده اش را گرفت، امروز از جنبه عمومی جرم پای میز محاکمه نشست.
به گزارش روز چهارشنبه خبرنگار گروه حوادث ایسکانیوز، در تازه ترین نشست رسیدگی به این پرونده که امروز در شعبه 71 دادگاه کیفری تهران به ریاست قاضی «نورا...عزیر محمدی» و با حضور چهار مستشار برگزار شد ابتدا نماینده دادستان به تشریح کیفر خواست پرداخت.
«صفرخاکی» اعلام کرد:جعفر 19 ساله، بامداد 23 اردیبهشت 86 خواهر 17 ساله اش«معصومه» را در خانه شان (حصارک کرج) خفه کرد و مدعی شد به خاطر فساد اخلاقی دست به جنایت زده است.
وی افزود:جعفر، رضایت خانواده داغدارش را گرفت اما چون جنایت او نظم جامعه را مختل کرد از جنبه عمومی جرم و مطابق ماده 612 قانون مجازات برایش تقاضای صدور حکم دارم.
وقتی نوبت جعفر رسید در جایگاه ویژه قرار گرفت و در تشریح جزییات ماجرا گفت: خواهرم ازدواج کرده بود اما چندبار از خانه فرار کرد. آخرین بار وقتی به همراه دامادمان به اصفهان رفتیم او را از کلانتری تحویل گرفتیم.خونم به جوش آمده بود و نمی دانستم با آبروریزی چه کنم؟!
جانی اضافه کرد:آن روز قصد تنبیه کردن «معصومه» را داشتم اما نمی دانم چه شد که روسری را در گردنش پیچیدم و ..
*قاضی: خواهرت چرا از خانه فرارمی کرد؟
مجرم:با شوهرش اختلاف داشت اما دامادمان او را طلاق نمی داد.می دانم اشتباه کردم و حالا خیلی پشیمانم.گزارش ایسکانیوز می افزاید، با پایان حرفهای «جعفر» رییس و چهار مستشار شعبه 71 وارد شور شدند تا برایش حکم صادر کنند. سه تا 10 سال زندان، مجازات او خواهد بود.

خبرگزاری ایسکانیوز:مادری که فرزند شیرخوارش را در یک بیمارستان قزوین رها کرد و گریخت تحت تعقیب پلیس این استان قرار دارد. 
به گزارش اختصاصی روز سه شنبه گروه حوادث ایسکانیوز:زن ناشناسی که ظهر یکشنبه گذشته، همراه دختر کوچولویش به بیمارستان «کوثر» رفته بود، او را درفرصتی مناسب درون توالت گذاشت و گریخت.
سپس پلیس قزوین به دنبال تماس تلفنی مدیر بیمارستان به آنجا رفت و با تحویل دختر یکماهه، ماجرا را به دادسرا خبر داد.
شواهد نشان می دهد این بچه به خاطر فقر از نعمت داشتن پدر و مادر محروم شده است.مقام قضایی پس از بررسی های لازم، نوزاد را به شیرخوارگاه سپرد تا شاید در تحقیق ها ردی از مادرش پیدا شود.
پیش از این نوزادی که در یک زمین کشاورزی حاشیه اردبیل رها شده بود و با مرگ، دست و پنجه نرم می کرد در بیمارستان بستری شد.
رسیدگی به این پرونده از وقتی آغاز شد که یک شهروند اردبیلی با پلیس 110 تماس گرفت واعلام کرد نوزادی را نیمه جان در زمین کشاورزی حاشیه این شهر دیده است.
افسران گشت کلانتری 16 سبلان، بی درنگ خود را به نقطه مورد نظر رساندند و پسر شیرخوا ر را در حالی پیدا کردند که حتی رمق گریه نداشت.گزارش ایسکانیوز می افزاید، نوزادبیچاره خیلی زود به بیمارستان برده شد و رسیدگی قضایی به پرونده در دستور کار بازپرس دادسرای عمومی وانقلاب قرار گرفت.
بندناف پسربچه هنوز روی شکمش بود که نشان می دادتازه به دنیا آمده است.اوبا تلاش پزشکان از مرگ نجات یافت اما هیچ سرنخی از پدر و مادرش نیست.
فقر یا تولد نامشروع، دو فرضیه در رها شدن نوزاد ناشناس به شمار می رود و تحقیق پلیس روی این دو شاخه متمرکز است.

روزنامه اعتماد: تعدادی از دانشجویان دانشگاه تهران، خبر داده اند که کلاس های درس های عمومی این دانشگاه در ترم آینده برای دانشجویان دختر و پسر به صورت مجزا برگزار خواهد شد. این خبر در برخی نشریات دانشجویی این دانشگاه هم تایید شده است.

در همین رابطه یکی از اعضای انجمن اسلامی دانشکده حقوق دانشگاه تهران در گفت وگو با اعتماد ضمن تایید این خبر گفت؛ «موضوع تفکیک دانشجویان دختر و پسر در کلاس های عمومی اصولاً موضوع جدیدی نیست و ترم های گذشته هم این قضیه مطرح بوده، اما به صورت جدی پیگیری نمی شده است، گویا قرار است از ترم آینده این قضیه به طور جدی در دانشکده های دانشگاه دنبال شود.» این دانشجو با انتقاد از اجرای احتمالی طرح ادامه داد؛ «بحث تفکیک دختر و پسر در کلاس درس های عمومی، بحثی بی معنی است، چرا که اگر موضوع تفکیک ضروری است، چرا باید این بحث فقط در مورد درس های عمومی انجام شود، در حالی که به نظر نمی رسد میان درس های عمومی و درس های اختصاصی تفاوت خاصی وجود داشته باشد.»

وی در مورد اهداف اجرای احتمالی این طرح گفت؛ «به نظر من، با اجرای طرح تفکیک دختر و پسر در درس های عمومی، تنها تعداد کلاس ها در این درس ها افزایش پیدا می کند. حالا اینکه مسوولان از این موضوع چه هدفی دارند، برای ما هم نامشخص است.» این عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشکده حقوق با اشاره به مطرح شدن بحث مشابهی در ابتدای سال تحصیلی و مساله تفکیک جنسیتی در سرویس های نقلیه دانشگاه، گفت؛ «در شروع امسال مساله سرویس ها موجب اعتراض دانشجویان شد، چرا که هم به لحاظ شخصیتی این اقدام توهین آمیز به نظر می رسد و هم به لحاظ امکانات رفاهی و کمبود سرویس و وسیله نقلیه مشکلاتی به وجود آمده بود. چند تجمع اعتراض آمیز در مهر و آبان در این مورد برگزار شد که نه تنها هیچ مسوولی جوابگوی اعتراض دانشجویان نشد، که تعدادی نیز به خاطر شرکت در این تجمعات به کمیته انضباطی احضار شدند.»

اما با این اوصاف مسوول روابط عمومی دانشگاه تهران، در گفت وگو با اعتماد، اصل خبر تفکیک دانشجویان دختر و پسر را در درس های عمومی این دانشگاه تکذیب کرد. ضیایی گفت؛ «من در این مورد چیزی نشنیده ام و یقین دارم که اصلاً بحثی هم در این مورد نبوده، چرا که در هیات رئیسه که در واقع مرکز اصلی تصمیم گیری در مورد مسائلی اینچنینی است، این بحث به هیچ عنوان مطرح نشده است.» ضیایی نیز همچون دیگر مسوولان دانشگاه که از بحث تفکیک اظهار بی اطلاعی می کردند جدایی دختر و پسر و برگزاری کلاس های مجزا در درس های عمومی را کاملاً منتفی دانست، اما نکته در صحبت های او، تکذیب خبر تفکیک دختر و پسر در سرویس های نقلیه دانشگاه بود.

وی صراحتاً مدعی شد که اصلاً چنین موضوعی نبوده و از برگزاری تجمع اعتراض آمیز دانشجویان در این مورد، اصلاً اطلاعی ندارد. این در حالی است که مهرماه و آبان ماه امسال دانشگاه تهران صحنه اعتراضات دانشجویی به تفکیک دختر و پسر در سرویس های نقلیه دانشجویی این دانشگاه بود؛ اعتراضی که تا به امروز پاسخ روشن هیچ مقام مسوولی در وزارت علوم یا دانشگاه تهران را در پی نداشته است.

کانون زنان ایرانی  : ظهر دیروز در چهارراه زهره تقاطع خیابان مفتح و مطهری ماموران گشت ارشاد این زن را به دلیل بد حجابی به اجبار سوار اتومبیل های گشت ویژه ارشاد کردند. بعد از مدت کوتاهی این زن در خودروی گشت ارشاد دچار تشنج شدیدی شد و به بخش مراقبت های ویژه بیمارستان پاستورنو منتقل شد.
یکی از بستگان نزدیک این زن که از هنرمندان سینماست مستاصل در بیمارستانی که دور تا دورآن را نیروی های پلیس اشغال کردند و حتی در راهروهای ان ماموران پلیس دیده می شوند قدم می زند.
می گوید:«ساعت ۲ بعد از ظهر بود که این زن که از بستگان نزدیکم است تماس گرفت و آشفته از دستگیری اش خبر داد و گفت به نیروی های پلیس زن توضیح داده که بیمار و هیجان برای او خطرناک است.اما ماموران به گفته های اوتوجه نکردند و حتی وقتی خود را به سرعت برای کمک رساندم به گفته های من نیز توجهی نکردند..»
او که از شدت نگرانی مدام پله های بیمارستان را بالا و پایین می رود وگهگاهی با نیروی انتظامی مستقر در بیمارستان صحبت می کند ادامه می دهد:« در راه بیمارستان ده اتومبیل پلیس، آمبولانس را دنبال می کردند چرا که تصور می کردند این زن تظاهر به بیماری می کند و واقعاً دچار تشنج نشده است.»
 به محض رسیدن دختر جوان به اورژانس بیمارستان پرشک وضعیت او را وخیم دانست و به آی سی یو منتقل اش کرد. دلیل استقرار نیروهای پلیس در بیمارستان را همراه این بیماراینگونه توضیح می دهد:« آنها منتظرند تا بیمار بهبود یابد و او را همراه خود ببرند.»
مسئول فنی بیمارستان ازماموران نیروی انتظامی خواهش می کند تا بیمارستان را ترک کنند.و پلیس بعد از یک ساعت به همراهان این زن هشدار داد که ۹ صبح روز بعد به همراه بیمار یا همسر او به نیروی انتظامی مراجعه کنند.
همراهان این بیمار از برخورد نامناسب و بی ادبانه ماموران نیروی انتظامی به ویژه پلیس های زن گلایه می کنند:«حتماً به خاطر این نوع برخورد که می توانست جان یک انسان را به خطر بیاندازد از نیروی انتظامی شکایت می کنیم چرا که حقوق شهروندی ما را رعایت نکرده اند.»
روابط عمومی نیروی انتظامی تهران بزرگ هیچ اطلاعاتی درباره این واقعه به خبرنگار سایت کانون زنان ایرانی نداد.

                لطفا آدرس جدیدرا انعکاس دهید!

پیش بسوی هشت مارس:

از تدارکات و ابتکارات خود ما را با خبر کنید!

هشت مارس ۸۶:

        ستم به زن موقوف!

                    سرکوب زنان ممنوع!

                                    رهایی زن رهایی جامع است!

                                                             زنده باد آزادی زن!