بسوی 8مارس

8emarch — Wed, 28 Jan 2009 12:44:34 GMT

وبلاگ به سوی ۸ مارس فیلتر شد و به آدرس زیر منتقل شد

لطفا از این وبلاگ دیدن کنید

http://TO8MARCH.blogfa.com

زنده باد آزادی

زنده باد برابری

فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران

8emarch — Mon, 26 Jan 2009 21:17:41 GMT

بنابه گزارشات رسیده از بند ۳۵۰ زندان اوین ،زندانیان سیاسی علی صارمی و محمد حسن فلاحیه زاده به نقطه نامعلومی منتقل شدند.

در روزهای گذشته یکی از پاسداربندها بنام حسین اسدی زندانیان بند ۳۵۰ را از سلولهای خود خارج کرد و به محوطه زندان منتقل نمود. او آنها را مدت طولانی در زیر برف و در معرض سوز سرمای شدید نگه داشت.حسین اسدی خطاب به زندانیان عادی که در زیر بارش برف و سرمای شدید از این رفتار غیر انسانی او به خشم آمده بودند گفت : علت اصلی اینکه شما ها را در زیر برف و سرما نگه داشته ایم، بودن زندانیان سیاسی در بند شما ها است آنها باعث این کار و مقصر هستند. حسین اسدی از این طریق سعی داشت که زندانیان عادی را علیه زندانیان سیاسی تحریک کند.

زندانیان سیاسی علی صارمی که از شرکت کنندگان در مراسم قتل عام ۶۷ و محمد حسن فلاحیه زاده خبرنگار زندانی نسبت به این رفتار های ضد انسان او اعتراض نمودند که باعث اعتراضات گسترده در بین سایر زندانیان گردید و حسین اسدی ناچار به پایان داد به رفتار ضد بشری خود شد .

روز شنبه ۵ بهمن ماه بزرگ نیا رئیس بند و از مجریان اعمال سرکوبگرانه وزارت اطلاعات علیه زندانیان سیاسی در بند ۳۵۰ زندان اوین می باشد. آقای علی صارمی و محمد حسن فلاحیه زاده را ابتدا به دفتر خود فرآخواند و سپس به نقطه نامعلومی منتقل نمود.

از طرفی دیگر زندانیان سیاسی این بند علیرغم گذشت بیش از ۳ ماه همچنان از ملاقات با خانواده های خود محروم هستند. بزرگ نیا در اقدامی سرکوبگرانۀ دیگر و برای هر چه بیشتر کردن فشار علیه زندانیان سیاسی ارتباطات آنها با خانواده هایشان را به حداقل رسانده است .

خانواده های زندانی سیاسی که روز شنبه ۵ بهمن ماه برای ملاقات با عزیزانشان به زندان اوین مراجعه کرده بودند با برخوردهای توهین آمیز و غیر انسانی پاسدارانی که در سالن ملاقات بودند قرار گرفتند. یکی از پاسداران سالن ملاقات با فریاد کشیدن خطاب به خانواده های زندانیان سیاسی گفت: شما چرا برای ملاقات مراجعه می کنید به آنها ملاقات داده نخواهد شد.او سعی داشت با خانواده ها درگیری ایجاد نماید و آنها را تهدید به بازداشت کرد.زمانی که زندانیان سیاسی تحت فشارهای مختلفی قرار می گیرند رفتار های پاسداران سالن ملاقت با خانواده های زندانیان سیاسی به همان نسبت شدت می گیرد.

وزارت اطلاعات در ماه های اخیر دستور افزایش فشار و شکنجۀ روحی و طاقت فرسا را علیه زندانیان سیاسی صادر نموده است . این شکنجه ها توسط بزررگ نیا و پاسدار بندهایی مانند حسین اسدی که با شیوه های مختلف علیه زندانیان اسیر و بی دفاع به اجرا گذشته می شود. بزرگ نیا از شکنجه گران شناخته شده در زندان اوین می باشد و سابقه این فرد در شکنجه فعالین دانشجوئی و زندانیان سیاسی به بیش از ۲ دهۀ پیش بر می گردد. این فرد به خاطر بکار بردن شکنجه های غیر انسانی و ضد بشری علیه دهها زندانی سیاسی، آنها اعلام آمادگی نمودند که به عنوان شهود در هر دادگاه بین المللی حاضر به ادای شهادت هستند اعمال و رفتار این فرد همانند بازجویان وزارت اطلاعات علیه زندانیان سیاسی جنایت علیه بشریت محسوب می شود .

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،اعمال شکنجه های ضد بشری ،انتقال به نقاط نامعلوم ،محروم کردن آنها از ملاقات با خانواده هایشان و عدم درمان زندانیان سیاسی را محکوم می کند. از طرفی دیگر تا به حال صدور فرآخوانها، بیانیه ها ومحکومیتهای سازمانهای حقوق بشری و بین المللی در برابر جنایتهای که روی میدهد نه تنها تاثیر نداشته است بلکه باعث رشد تصاعدی نقض حقوق بشر در ایران شده است. و راهی را جزء ارجاع پرونده نقض حقوق بشر این رژیم به شورای امنیت سازمان ملل برای گرفتن تصمیمات اجرائی باقی نگذاشته است.

استقبال از سیمین بهبهانی در پاریس

8emarch — Mon, 26 Jan 2009 21:16:33 GMT

روز پنج شنبه در پاریس مراسمی دیگر در حاشیه مراسم اهداء جایزه سیمون دوبووار به کمپین یک میلیون امضاء برگزار شد. این مراسم که به دعوت انتشارات خاوران و انجمن رودکی برگزار شد، سیمین بهبهانی که به نمایندگی از کمپین یک میلیون امضاء به پاریس سفر کرده بود، در جمع مشتاقان خود به سخنرانی و شعرخوانی پرداخت.

در اطلاعیه برگزاری این مراسم انجمن رودکی و انتشارات رودکی نوشته بودند: «برای ارجگذاری به مبارزه زنان ایران، جایزه سیمون دوبوار در سال ۲۰۰۹ به کمپین یک میلیون امضاء اهدا شد. سیمین بهبهانی شاعر و نویسنده آزاد کشورمان، به نمایندگی از کمپین یک میلیون امضاء برای دریافت جایزه سیمون دوبوار به پاریس آمده است. انجمن رودکی و انتشارات خاوران مفتخرند که خانم سیمین بهبهانی دعوت آنها را برای شرکت در جلسه دیدار با دوستداران شان در پاریس پذیرفته است. این جلسه در روز پنج شنبه ساعت ۱۷ و سی دقیقه در سال فارابوف در دانشکده پزشکی پاریس برگزار می شود. ا از هم میهنان گرامی خود دعوت می کنیم تا با شرکت خود دراین دیدار، محبت و احترام قلبی خود را به شاعر محبوب مان خانم سیمین بهبهانی ابراز داشته و همبستگی خود را با مبارزه زنان کشورمان بیان کنند».

در پی این اطلاعیه مراسم دیدار با سیمین بهبهانی روز پنج شنبه برگزار شد. که در آن سیمین بهبهانی و شهلا شفیق، از فمینیست های ایرانی مقیم پاریس در آن حضور یافتند و به ایراد سخنرانی و شعرخوانی پرداختند.

عکس های این مراسم را که به لطف مریم از پاریس برای مدرسه فمینیستی ارسال شده است در زیر می توانید مشاهده کنید.

لازم به ذکر است است که هادی خرسندی طنزپرداز ایرانی، در روزهای اخیر به مناسبت اهدای جایزه سیمون دوبووار به نماینده کمپین، سیمین بهبهانی، شعری در وصف خانم بهبهانی سروده است که در سایت ها منتشر شده است. وی در این شعر سیمین بهبهانی را «سیمین سه بووار» نامیده بود.

مدرسه فمینیستی

قانون ارث بری زنان پس از ۷۶ سال دگرگون شد؛ افزایش سهم ارث زنان از دارایی های شوهر

8emarch — Mon, 26 Jan 2009 21:15:24 GMT

طرح ارث بری زنان از اموال غیرمنقول شوهر که بحث داغ مجلس هفتم در ماه های آخر کاری خود شده بود و تصویب نهایی آن بنا به دلایلی مسکوت مانده بود، بالاخره دیروز با اکثریت آرا به تصویب نهایی مجلس هشتم رسید. نمایندگان مجلس هشتم تصویب کردند زنان از یک هشتم از قیمت اموال منقول و یک هشتم از قیمت اموال غیرمنقول اعم از عرصه و اعیان ارث ببرند و به این ترتیب بحثی که از مجلس ششم مطرح شده بود، به نفع زنان به نتیجه رسید. بحث ارث بری زنان از اموال غیرمنقول شوهر در ماه های آخر کار مجلس ششم مطرح شده بود و هرچند مجلس ششم به اصلاح قانون ارث رای داده بود تا زنان از اموال غیرمنقول شوهر هم ارث ببرند، اما این طرح در شورای نگهبان مسکوت ماند. تا پیش از این و طبق قانون مدنی ایران زنان فقط به میزان یک هشتم و آن هم از اعیانی(درخت و منزل) ارث می بردند و هیچ سهمی از عرصه(زمین) نداشتند. وقتی در ماه های پایان کار مجلس هفتم بار دیگر مساله ارث بری زنان از اموال غیرمنقول شوهر توسط برخی از زنان مجلس مطرح شد، زنان مجلس ششم ترجیح دادند درباره لایحه مسکوت مانده در شورای نگهبان سکوت کنند تا شاید سریع تر و به دور از جریانات سیاسی این قانون به نفع زنان تغییر کند. بحث ارث بری زنان از اموال غیرمنقول شوهر پس از آن در مجلس هفتم مطرح شد که زنان نماینده مجلس در دیدار با مقام معظم رهبری، مسائل مربوط به قانون مدنی در مورد حقوق زنان را مطرح کرده بودند و ایشان نظر مساعد خود مبنی بر ارث بری زنان از اموال غیرمنقول شوهر را اعلام کرده بودند. در روزهای پایانی آذرماه سال گذشته که برای اولین بار در مجلس هفتم بحث ارث بری زنان از اموال غیرمنقول در مجلس مطرح شد، نمایندگان با ۱۱۴رای موافق و ۳۳رای مخالف به یک فوریت طرح نحوه ارث بری زنان از اموال غیرمنقول همسر رای دادند، هرچند طراحان و موافقان این طرح، تلاش داشتند این طرح را با قید دو فوریت به تصویب برسانند اما طرح اختلاف نظر بین فقها در مورد ارث زنان در مجلس باعث شد برخی از نمایندگان از دادن رای به دو فوریت این طرح خودداری کنند و به این ترتیب یک فوریت این طرح با اختلاف چهار رای به تصویب برسد.

موج اظهارنظرها و مخالفت برخی مراجع تقلید با تصویب این طرح در مجلس باعث شد تا این بار نفیسه فیاض بخش عضو فراکسیون زنان مجلس، در بهمن ماه سال گذشته در استفساریه یی از برخی مراجع تقلید و مقام معظم رهبری به پاسخ برسد و بدین ترتیب زنان مجلس تلاش کردند با تغییر ادبیات این لایحه، مجدداً طرح ارث بری زنان به صورت دو فوریتی و پس از پایان بررسی بودجه سال ۷۸به مجلس ارائه شود. مقام رهبری در آخرین فتوای خود در پاسخ به سوالی درباره میزان ارث بری زوجه از اموال غیرمنقول، گفته بودند؛ « زن در صورت فرزنددار بودن شوهر، یک هشتم از عین اموال منقول و یک هشتم از قیمت اموال غیرمنقول اعم از عرصه و اعیان ارث می برد و در صورت نداشتن فرزند حتی از همسر دیگر سهم او یک چهارم می باشد.» هرچند انتظار می رفت با گشوده شدن راه تغییر قانون ارث با جدیت بیشتری در مجلس هفتم پیگیری شود، اما نمایندگان مجلس شورای اسلامی در اردیبهشت ماه سال جاری و در ماه آخر کاری به بررسی خارج از نوبت طرح تغییر ارث بری زنان از اموال غیرمنقول شوهر رای ندادند. هرچند نفیسه فیاض بخش اعتقاد داشت؛ «به استناد ماده ۱۴۸ آیین نامه و به دلیل گذشت سه ماه از اعلام وصول این طرح در کمیسیون قضایی باید این طرح خارج از نوبت در مجلس رسیدگی می شد و احتیاج به رای مجلس برای بررسی این طرح در صحن علنی مجلس نبود، اما آقای باهنر نظرشان این بود که باید درباره طرح این موضوع در مجلس رای گیری شود و متاسفانه با اختلاف آرای بسیار کمی مجلس به این موضوع رای نداد و آقای باهنر هم به اعتراض ما در این مورد توجهی نکرد.» با پایان کار مجلس هفتم، ارث بری زنان از اموال غیرمنقول شوهر بار دیگر در مجلس هشتم مطرح شد. نمایندگان مجلس هشتم در یکی از جلسات علنی آذرماه امسال به دلیل وجود ابهام، لایحه ارث بری زنان از اموال غیرمنقول شوهر را برای انجام تغییراتی به کمیسیون قضایی و حقوقی بازگرداندند. با اصلاح موارد ابهامی، بار دیگر این طرح روز گذشته در صحن علنی مجلس مطرح شد و نمایندگان مجلس در جلسه علنی روز گذشته تصویب کردند؛«زوج از تمام اموال زوجه ارث ببرد و زوجه در صورت فرزنددار بودن زوج، یک هشتم از عین اموال منقول و یک هشتم از قیمت اموال غیرمنقول اعم از عرصه و اعیان ارث می برد. همچنین در صورتی که زوج هیچ فرزندی نداشته باشد سهم زوجه یک چهارم از کلیه اموال به ترتیب فوق است.» نمایندگان با اصلاح ماده ۹۴۸ مصوب کردند؛« هر گاه ورثه از ادای قیمت امتناع کنند زن می تواند حق خود را از عین اموال استیفا کند.» آنان همچنین ماده ۹۴۷ از این قانون را حذف کردند. اصلاحیه قانون ارث بری زنان از اموال غیرمنقول شوهر با ۱۶۹ رای موافق، دو رای مخالف و هفت رای ممتنع از ۲۲۱ نماینده حاضر و با استناد به فتاوی مقام رهبری و دیگر فقها و مراجع تقلید به تصویب رسید تا بدین ترتیب قانون ارث بری زنان از اموال غیرمنقول شوهر که بعد از تدوین آن در سال ۱۳۱۱ همچنان بدون تغییر مانده بود، به نفع زنان تغییر کند.

محبوبه حسین زاده

اعتماد

بيانيه سازمان عفو بين الملل در مورد تخريب خاوران

8emarch — Mon, 26 Jan 2009 21:14:18 GMT

مقامات ايران همچنين در تضمين تحويل اجساد مخفيانه دفن شده در اين محل حتی آنها که قربانی جنايت نبوده‌اند، مسئول هستند. تخريب خاوران مانع از چنين امری شده و باعث رنج و مرارت بيشتری برای خانواده‌های قربانيان و " کشتار زندانيان" شده که سالهای متمادی با تجمع در خاوران به بزرگداشت ياد عزيزان اعدام شده شان پرداخته اند.
سازمان عفو بين‌المل از مقامات مسئول ايران مي‌خواهد سريعا به تخريب صدها گور فردی و جمعی بی نام و نشان در گورستان خاوران پايان دهند و تضمين کنند که اين محل حفظ خواهد شد. همچنين تحقيقات قانونی بی طرفانه، جامع و مستقل در اين گورستان و در باره اعدام های دسته جمعی سال ١٩٨٨ در ايران را که "کشتار زندانيان" ناميده می شود و سالهاست به تاخير افتاده است، آغاز کند.

عفو بين المل بيم آن دارد که اقدامات مقامات دولتی ايران با هدف نابودی و از ميان برداشتن شواهد نقض حقوق بشر و محروم کردن خانواده های قربانيان کشتارهای ١٩٨٨ از حق دستيابی به حقيقت، عدالت و غرامت انجام می شود.

گزارشها حاکی از آن است که از تاريخ ٩ تا ١٦ ژانويه ٢٠٠٩ بسياری از علايمی که به وسيله خانواده های اعدام شدگان به عنوان نشان گور درست شده بود، بوسيله بولدزر تخريب شده و اقدام به ريختن خاک تازه و کاشتن درخت، دست کم در بخشی از گورستان شده است.

عفو بين المل همچنين از دولت ايران مي‌خواهد که نسبت به دعوت به تاخير افتاده از اهرم های اجرايی سازمان ملل اقدام کند و سفر نماينده ويژه سازمان ملل در مورد اعدام‌های غير قضايي، خودسرانه و بدون محاکمه به کشور را تسهيل کند. فرستاده ويژه سازمان ملل در سفر خود بايد مجاز به اتخاذ بهترين شيوه پيشبرد و انجام تحقيقات در باره وقايع ١٩٨٨ از جمله در ارتباط گور های بی نام و نشان خاوران باشد، و بدون مانع به گورستان خاوران دسترسی داشته باشد.

مقامات دولتی ايران ملزمند که تحقيقى بی طرفانه در مورد اين رويدادها انجام دهند و افراد مسئول در "کشتار زندانيان" را با رعايت رويه‌های عادلانه و بدون توسل به اعدام به عدالت بسپارند. تخريب خاوران راه را بر چنين تحقيقاتی در آينده خواهد بست و باعث نقض حقوق قربانيان و از جمله خانواده های آنها در دستيابی به راه حل دادخواهانه موثر خواهدشد.

مقامات ايران همچنين در تضمين تحويل اجساد مخفيانه دفن شده در اين محل حتی آنها که قربانی جنايت نبوده‌اند، مسئول هستند. تخريب خاوران مانع از چنين امری شده و باعث رنج و مرارت بيشتری برای خانواده‌های قربانيان و " کشتار زندانيان" شده که سالهای متمادی با تجمع در خاوران به بزرگداشت ياد عزيزان اعدام شده شان پرداخته اند.

سابقه موضوع

در فاصله ماه آگوست تا فوريه ١٩٨٨ مقامات ايران به موج وسيعی از اعدام زندانيان سياسی اقدام کردند � وسيعترين موج اعدام ها در بعد از اعدام های اولين و دومين سال پس از انقلاب ۱۹۷۹ايران . در مجموع اعتقاد بر اين است که بين ٤٥٠٠ تا ١٠٠٠٠ زندانی کشته شده اند.

عفو بين الملل مکررا خواهان سپرده شدن افراد مسئول در " کشتار زندانيان" به دست عدالت با رعايت اصول عادلانه و بدون اعمال مجازات مرگ شده است.

برای اطلاعات بيشتر مراجعه کنيد به ايران: بيستمين سالگرد " قتل عام زندانيان" آگوست ۲۰۰۸

The ۲۰th anniversary of ۱۹۸۸ "Prison Massacre", AI Index: MDE ۱۳/۱۱۸/۲۰۰۸, ۱۹ August ۲۰۰۸,

Amnesty International�s report, Iran: Violations of human rights ۱۹۸۷-۱۹۹۰ (AI Index MDE ۱۳/۲۱/۹۰(

و گزارش عفو بين الملل , ايران : نقض حقوق بشر ۱۹۸۷-۱۹۹۰ ٢٠ ژانويه

سازمان ملل از ميزان نابودی ها در غزه بهت زده است

8emarch — Sun, 25 Jan 2009 13:05:37 GMT

بی بی سی:

دبیر اقدامات بشر دوستانه سازمان ملل در خصوص وضعیت غزه می گويد وضعيت در غزه، پس از حملات سه هفته ای اسرائيل عليه حماس، بسيار بدتر از آن چيزی است که او فکر می کرده است.

سر جان هلمز، که روز پنج شنبه از غزه بازديد کرده بود، روز جمعه ۲۳ ژانويه به بی بی سی گفت: "او از ماهيت نظام يافته تخريب ها در غزه شوکه شده است."

او گفت: فعالیت های اقتصادی در نوار غزه به سال ها پیش بازگشته است.

در همین حال، نخست وزیر اسرائیل اهود اولمرت خبر داد که به وزير دادگستری دستور داده است تا اقدامات لازم برای حمایت از اسرائيلی ها در مقابل هر نوع اتهام در خصوص جنایت جنگی را انجام دهد.

يک منبع دولتی به خبرگزاری فرانسه گفته است که دانیل فریدمن رهبری تیم وزارت کشور را برای همکاری و حمایت از شهروندان اسرائیلی و ارتشیان برعهده دارد.

ریچارد فالک، گزارشگر مخصوص حقوق بشر سازمان ملل در سرزمين های فلسطینی گفت: براساس شواهد اولیه اسرائیل به شدت کنوانسیون ژنو را در این ۲۲ روز نقض کرده است.

اسرائیل نیز در واکنش به اين سخنان، آقای فالک را به برخورد مغرضانه با اسرائيل متهم کرد.

آینده غزه

آقای هلمز، مسئول فعالیت های بشر دوستانه و اورژانسی سازمان ملل متحد گفت: "شکل تخریب و نابودی برای مردم غزه انعکاس ناراحت کننده ای داشت."

وی در مصاحبه ای با برنامه روزانه بی بی سی گفت: "در يک منطقه صنعتی به وسعت يک کيلومتر مربع، تمامی ساختمان ها با بولدزر و گلوله های توپ کاملا صاف و با خاک يکسان شده است."

آقای هلمز افزود که لوله های آب وفاضلاب شکسته شده و فاضلاب در خیابان ها جاری شده است.

وی گفت مطمئن است که اسرائيل خواهد گفت که علت چنين وضعيتی آن است که در آن ناحيه کسانی می زيسته اند که موشک و راکت به خاک اسرائيل پرتاب می کردند و يا شايد هم چنين امری را جعلی عنوان کند.

به گفته آقای هلمز، ميزان نابودی ها به حدی است که هر نوع فعالیت اقتصادی شخصی در غزه را به ده ها سال پیش عقب برده است."

اسرائیل می گوید حملاتش را برای متوقف ساختن پرتاب موشک از سوی پيکارجويان در غزه به شهروندان اسرائيلی آغاز کرد.

جنگ غزه، روز يکشنبه گذشته با آتش بس دو طرفه به پايان رسيد.

مقام های فلسطينی گفته اندحدود یک هزار و ۳۰۰ فلسطینی کشته و هزاران نفر زخمی شده اند. ۱۳ اسرائیلی نیز در خلال اين جنگ کشته شدند.

در پی گرفتن مدرک برای وابستگان دولت نهم این بار دکترا برای مدیر حراست وزارت علوم

8emarch — Sun, 25 Jan 2009 12:30:36 GMT

درحالی که به نظر می رسد با وجود افشای مدرک جعلی مدرک کردان، پرونده این موضوع در دولت نهم بسته شده، اکنون برخی منابع در دانشگاه علامه خبر داده اند که این پروژه دراشکال دیگردرحال پیشروی است؛ که آخرین مورد آن تلاش برای اخذ مدرک دکترا برای مدیرکل فعلی حراست وزارت علوم، یعنی علی اصغر زارعی است.

علی اصغرزارعی از مدیران پروژه بومی سازی دانشگاه ها که قبلا خبرگزاری ایسنا تحت عنوان دکتر از وی یاد کرده بود درباره بومی شدن دانشگاه ها تاکید کرده بود که: “بومی شدن دانشگاه می تواند تا حدودی از ناهنجاریهایی که از مواردی مانند دوری، عدم کنترل و نظارت خانواده بر دانشجو و مسائل مالی و خوابگاهی برای دانشجویان پیش می آید، جلوگیری کند.”

اصغر زارعی با تحصیل در حوزه بین الملل دانشگاه علامه طباطبایی مدتی است که با نام دکتر و استاد و جدیداً حتی به نام عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی مصاحبه و یا مطالبی را منتشر می‌کند. او اخیراً با حمایت مدیران دانشگاه علامه به عنوان دانشجوی دکترا به این دانشگاه وارد شده و بلافاصله با وجود مخالفت برخی از استادان موضوعی رابرای تز دکترا به تصویب رسانده است. منابعی که این خبررا اعلام کرده اند می گویند هرچند اصغر زارعی هنوز مراحل تصویب تزخود را کامل نکرده ولی با عنوان دکترا و حتی استادی دانشگاه علامه طباطبایی به مصاحبه و انتقاد از حکومت تازه آمده اوباما پرداخته است. از این رو به گفته این منابع به نظر می رسد خیلی دور نیست که نسل جدیدی از این استادان تازه رسیده جایگزین استادان حذف شده ای چون دکتر بشیریه و دکتر سمتی شوند.

آخرین گفت وگوی اصغر زارعی در سایت تابناک در نشانی اینترنتی
http://www.tabnak.ir/pages/?cid=۳۳۶۹۰ درج شده که از وی تحت عنوان دکتر و عضوهیات علمی دانشگاه نام برده شده است.

اصغر زارعی زمانی در گفت وگو با خبرگزاری مهر گفته بود: “طبق بخشنامه ای که قبل از دولت نهم در وزارت علوم تهیه و به دانشگاه ها ابلاغ شده است نباید هیچ دانشگاهی اردوهای تفریحی دانشجویی را به صورت مختلط برگزار کند. در صورتی که این اردوها به صورت مختلط در دانشگاهی برگزار شود و در پی آن تبعات خلاف مقررات به وجود آید، معاونت فرهنگی دانشگاه باید بر اساس ظوابط پاسخگو باشد.” ولی او هیچگاه نگفته دانشجویی که هنوز مدرک دکترای خود را دریافت نکرده اگر تحت عنوان دکتر درمصاحبه ها و… شرکت کند از لحاظ اخلاقی وقانونی چه حکمی خواهد داشت.

زارعی درمراسمی که درچهارشنبه ۲/۸/۸۶ با حضور وزیر و مدیر کل حراست وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، محمدی مدیر کل حراست استان اصفهان و جعفری رئیس اداره اطلاعات شهرستان کاشان در معارفه محمدرضا منزوی به عنوان سرپرست حراست دانشگاه کاشان برگزار شد،تاکید کرده بود که : “حراست چشم تیزبین نظام در محیط‌های مختلف است …مانند چراغی مسیر راه را برای دیگران روشن کند و مشاور امین تک‌تک افراد دستگاه باشد.”

به این ترتیب به نظر می رسد این “مشاور امین” مایل است با طرح نام خود درکنار عنوان دکترایی که هنوز موفق به دریافت آن نشده است تعریف جدیدی از مفهوم “امین تک تک افراد دستگاه ” ارائه بدهد.

سورنا هاشمی: به پیشنهاد نهاد امنیتی محرومیت از تحصیل شدم

8emarch — Sun, 25 Jan 2009 12:29:12 GMT

سورنا هاشمی، دانشجوی دانشگاه زنجان که همراه با دوستانش موجب افشای ماجرای رسوایی اخلاقی در این دانشگاه شد، در مورد فرجام این ماجرا با روز گفت و گو کرده است. به گفته وی “پس از افشای این ماجرا، نهادهای امنیتی حکم به ممانعت از تحصیل او دیگر دانشجویان دادند.” این مصاحبه در پی می آید.

پرونده رسوایی اخلاقی دانشگاه زنجان به کجا کشید؟

در ۲۵ خرداد ماه سال جاری تعدادی از دانشجویان با مطلع شدن از قصد معاونت دانشجویی و فرهنگی وقت دانشگاه زنجان برای تجاوز به یکی از دانشجویان دختر، تصمیم به جلوگیری از این عمل غیر انسانی گرفتند. آنها با رفتن به ساختمان اداری دانشگاه و دفتر معاونت درحدود ساعت۶ بعد از ظهر، خارج از ساعت اداری، از حادثه ی شومی که در جریان بود جلوگیری کردند و معاون خاطی را تحویل حراست دانشگاه دادند. در همین گیر و دار دانشجویانی که در خوابگاه ها بودند از ماجرا مطلع و در حالی که شدیداّ احساساتشان جریحه دار شده بود خواستار پاسخ گویی مسئولین در این زمینه شدند.البته این موضوع تازه ای در دانشگاه نبود و خیلی از دانشجویان از فساد اخلاقی معاون فرهنگی خبر داشتند.بعد از اینکه ریاست دانشگاه در جمع دانشجویان حاضرشد، نه تنها نتوانست پاسخگو باشد، حتی به قول معروف به جای آب نفت بر آیش ریخت! همان شب شورای متحصنین با حضور نمایندگان همه تشکلها تشکیل وتحصن شروع شد و تصمیم به تعلیق امتحانات تا اطلاع ثانوی و دادن تضمین برای خواستهای صنفی دانشجویان گرفته شد.در روز های آغازین تحصن، مسئولین از جمله دادستان زنجان و همینطور وزیر علوم درصدد انکار قضیه بر آمدند که با واکنش شدید دانشجویان متوجه شدند.بعد از این موضع گیری ها، متحصنین از ورود کارمندان و اساتید به دانشگاه جلوگیری کردند، دانشجویان در امتحانات شرکت نکردند و دانشگاه را تازمان پاسخگویی مسئولین به حال تعطیل درآوردند.تا اینکه یکی از نمایندگان اصلاح طلب مجلس شورای اسلامی (پروفسور نصیری) در جمع دانشجویان حاضر شد و برای پیگیری خواستهای صنفی دانشجویان تعهد کتبی واخلاقی داد.ما هم به پیگیری مدنی این تعهد کتبی اکتفا کردیم وتحصن را پایان دادیم اما بعداّ هیچ پیگیری موثری در به انجام رسیدن مطالبات از سوی ایشان شاهد نبودیم.

در این پرونده مجموعا چند نفر دستگیر شدند و برای چند نفر پرونده تشکیل شده است؟

مجموعاّ شش نفر، آقایان بهرام واحدی، پیام شکیبا، حسن جنیدی، آرش رایجی، دکتر صارمی(عضو هیات علمی) وهمینطور خود من مدتی در بازداشت بودیم و برای دستگیری علیرضا فیروزی نیز اقدام شد که ناکام ماند.

شما چند وقت در زندان بودید و پرونده شما هم اکنون در چه مرحله ایست؟

جمعاّ ۲۸ روز، ۱۴ روز در سلول انفرادی وزارت اطلاعات زنجان و باقی هم در بند عمومی زندان زنجان.حالا هم با قرار وثیقه تا تشکیل دادگاه آزاد هستم..

وضعیت دانشجوی دختری که در این پرونده حضور داشت چگونه است؟

از وضعیت آن دختر شجاع اطلاع دقیقی در دست نیست، ودر حال حاضر ایشان در دانشگاه حضور ندارند.

فرد متهم در این پرونده در چه وضعی است؟

بنا به آخرین اظهار رسمی دادستانی جرم ایشان محرز شناخته و همچنین از وزارت علوم اخراج شده است. همچنین شایعاتی مبنی بر تشکیل دادگاه ایشان ومحکوم شدن در جریان دادرسی وجود دارد.

وضعیت تحصیلی شما و دیگر دانشجویان درگیر در این پرونده چگونه است؟

متاسفانه مسئولین به آقای واحدی به دلایل آموزشی حکم اخراج.اقای فیروزی و بنده هم تاکنون بدون هیچ حکمی از تحصیل محروم شده ایم. پاسخ مسئولین درقبال این اقدام کاملاّ غیر قانونی گویای بسیاری نا گفته ها است که در این برهه از زمان گریبانگیر جای جای جامعه ی ما شده است. چندی پیش در جلسه ی پرسش و پاسخ در دانشگاه از ریاست دانشگاه سوال شد که به چه دلیل از تحصیل ما ممانعت کرده که ایشان جواب دادند: نهادهای امنیتی پیشنهاد این کار را داده اند!!

محمد رضا فروغی

روز

نایب رئیس شورای شهر تهران:احمدی نژاد مسوول خسارت های ناشی از ساخت منوریل است

8emarch — Sun, 25 Jan 2009 12:17:38 GMT

نایب رئیس شورای شهر تهران با اعلام اینکه مدیریت قبلی شهرداری هیچ مطالعه یی روی منوریل انجام نداد، گفت؛ احداث منوریل صادقیه از نظر فنی و جغرافیایی مشکل اساسی دارد و هزینه های گزافی را برعهده شهر گذاشته است. حسن بیادی در گفت وگو با ایلنا با اشاره به اینکه کسانی که منوریل ناقص صادقیه را بدون مطالعه دقیق شروع کردند و نسبت به توصیه شورای شهر برای انجام کار کارشناسی بی توجه بودند، باید پاسخگوی اقدام غیرکارشناسی خود باشند، افزود؛ ابتدا هزینه های پروژه منوریل برآورد و تکلیف های ایجاد شده، روشن شود و خسارت های وارد شده را هم اعلام کنند و سپس صحبت از منوریل را پیش بکشند. نایب رئیس شورای شهر تهران از اینکه هیچ کس پاسخگوی عمل اشتباه خود در پروژه منوریل نیست، ابراز ناخرسندی و تاکید کرد؛ اعضای شورای شهر به عنوان نماینده مردم علت نیمه تمام ماندن پروژه منوریل صادقیه را جویا هستند. بیادی با طرح این پرسش که اگر برای احداث پایه های منوریل صادقیه کار کارشناسی صورت گرفته، پس چرا متوقف شد؟ نسبت به اصرار دولت به اجرای منوریل انتقاد کرد. وی همچنین با اشاره به اینکه احداث منوریل در زمان شهردار قبلی متوقف و بدون تعیین تکلیف هم رها شد، گفت؛ حال علاوه بر آنکه مسوولان شهرداری در دوره گذشته باید به مردم پاسخگو باشند، مطابق با کارشناسی و مطالعات علمی بحث منوریل را به راه اندازی و طرح های من درآوردی ارائه ندهند. بیادی گفت؛ شورای شهر تنها اصرار به کار کارشناسی دارد و آن را منوط به این امر دانسته اما اگر احداث منوریل کارشناسی شده بود، پس چرا اجرا نشد؟ او ادامه داد؛ پروژه منوریل صادقیه به سازمان سرمایه گذاری و مشارکت های مردمی شهرداری در زمان مدیریت مددی واگذار شد و مدیر این سازمان ضمن بررسی این پروژه و انجام کار کارشناسی با مجریان این طرح به توافق نرسید و به دلیل برخی سوء استفاده های مالی و مقتضیات فنی، این پروژه را تعطیل کرد.

نایب رئیس شورای شهر تهران تاکید کرد؛ مدیر این سازمان گزارش روند پروژه را در شورای شهر ارائه داد و شورای شهر نیز پروژه منوریل را متوقف کرد. تاکنون کسی پاسخگوی اشتباهات خود در این زمینه نبوده است. مدیرعامل سازمان سرمایه گذاری و مشارکت های مردمی شهر تهران نیز با اشاره به توافق اولیه با سرمایه گذار پروژه منوریل صادقیه گفت؛ مذاکره با شرکت سرمایه گذار را از چند ماه پیش آغاز کرده ایم و در مورد جداکردن فایل منوریل از مرکز تجاری، با این سرمایه گذار به توافق اولیه رسیده ایم. حسین کلخورانی در گفت وگو با ایسنا با اشاره به اینکه از ابتدای سال، شهرداری و شورای شهر تهران به همراه سرمایه گذار برای حل این مساله تلاش کردند، اما مباحث به دلایل مختلفی به نتیجه یی نرسید، افزود؛ پس از آن شورای شهر تهران اسناد، مدارک و نظرات شهرداری و سرمایه گذار در زمینه اقداماتی که تاکنون انجام داده اند را خواست، اما تاکنون هیچ رای و نظر قطعی از سوی شورای شهر تهران به ما ارائه نشده است. وی به طرح برخی مسائل مورد شکایت پیمانکار پروژه منوریل اشاره کرد و تاکید کرد؛ موضوع شکایت پیمانکار پروژه، مساله جدیدی نیست و مربوط به چندین ماه قبل می شود و یکی از پیمانکاران شرکت سرمایه گذار که با این شرکت قرارداد داشته، به دلیل زمان طولانی پروژه و زیادشدن مطالبات از سرمایه گذار شکایت کرده است و هر دو طرف هم می دانند که در این شرایط کار جدی نمی توانند انجام دهند. کلخورانی این مذاکره را برای رسیدن به تفاهم در زمینه جدا شدن فایل منوریل با مرکز تجاری دانست و گفت؛ در قرارداد هم پیش بینی شده که چنانچه پروژه ساخت منوریل به هر دلیلی متوقف ماند، مرکز تجاری ادامه پیدا کند. به گفته مدیرعامل سازمان سرمایه گذاری و مشارکت های مردمی شهر تهران در فاصله تعیین تکلیف در مورد منوریل و با توجه به تکمیل مدارک از سوی سرمایه گذار و پیمانکار و البته با نظر شورای شهر تهران، کار احداث مرکز تجاری شروع می شود تا به این ترتیب بخشی از پروژه و سرمایه اولیه سرمایه گذار به نتیجه برسد. مدیرعامل سازمان سرمایه گذاری و مشارکت های مردمی شهر تهران تصریح کرد؛ تا تیرماه سال آینده که سال مالی به پایان می رسد، باید در مورد آورده و هزینه های سرمایه گذار و نتایج فنی پروژه منوریل به توافق برسیم و از سوی دیگر اقدامات لازم برای اجرای پروژه مرکز تجاری انجام شود. کلخورانی خاطرنشان کرد؛ حتی به سرمایه گذار قول داده شد که همه هزینه ها و آورده اش در پروژه منوریل را به قیمت روزی که پروژه پایان می یابد، محاسبه می کنیم که در این راستا در حال رایزنی با معاونت بهره برداری مترو برای برآورد هزینه ها هستیم.

اعتماد

حاشیه های کودکان حاشیه

8emarch — Sun, 25 Jan 2009 12:16:40 GMT

«شوهرم بچم رو توی خماری کوبید به دیوار، بچم داره می میره» اعظم که کنار تخت کودکی ۶ ماهه در یکی از بیمارستان های مرکز شهر مشهد ایستاده است این را می گوید؛ صورت کوچک بلقیس کبود شده و قسمتی از سرش باندپیچی است. گریه نمی کند اما گاهی اوقات صدای خس خسی از گلویش بلند می شود. اعظم نگران این است که ساعت هاست بلقیس شیر نخورده و انگار نمی تواند سینه مادرش را در دهان بگیرد. هرچند این مساله تنها نگرانی اش نیست، «چطوری خرج بیمارستان رو بدم؟ اون ممد نامرد از دیروز که بچه رو کوبیده به دیوار از ترس اینکه بگیرنش و برگردوننش عراق خودش رو گم و گور کرده. اگه دیگه هیچ وقت برنگرده چی کار کنم؟ کی می خواد خرج من و بچم رو بده.»

با گوشه چادر اشکش را پاک می کند؛ «بابام من رو به زور به اون داد. می گفت؛ جوون سالمیه، اهل کار و زندگیه. عراقی بودن که عیب نیست. الان همه آرزوشونه برن پابوس امام حسین… اصلاً بهتر که نریم محضر و بی خود ۲۰ ، ۳۰ تومان پول محضردار بدیم. تو حرم شرعیتون می کنیم، شگون هم داره.»

هق هقش بالا می گیرد؛ «می دونستم همش به خاطر اون ۷۰۰ هزار تومانی بود که شیربها گرفت. اینم نتیجش. حالام اگه من رو ول کنه و بره، بابام من رو زیر کتک می کشه. به خدا حتی توی حیاط خونش هم رام نمیده.» خودش می گوید؛ ۱۶ساله است اما صورتش ۱۳ ، ۱۴ سال بیشتر نشان نمی دهد. نه اینکه جوان مانده باشد، ظاهرش خیلی کودک تر و کوچک تر از دختری ۱۶ساله است. خانه پدری اش در یکی از محله های حاشیه یی مشهد واقع شده است؛ محله یی که پر است از خانه های خشتی ۳۰-۲۰ متری؛ خانه هایی که در هر کدام خانواده یی ۱۰ ،۱۲ نفره زندگی می کنند. از میان کوچه های خاکی و همیشه شلوغ، جوی کوچک یا فاضلاب رد می شود و همین جوی هم تنها وسیله بازی و شیطنت های بچه های قد و نیم قدی است که با لباس های خاکی و وصله دار از فشار دیوار های خانه می گریزند و سر از کوچه درمی آورند و بی خیال از سمفونی پر از درد حاشیه نشینی با توپ پلاستیکی شان از این سوی جوی به آن سو می پرند. این همان حاشیه یی است که هنوز هم بر سر رقم واقعی ساکنانش جدال است؛ هرچند به گفته تهمینه شکیب رئیس سازمان بهزیستی خراسان رضوی نزدیک به ۷۵۰ هزار نفر را در خود جای داده است که این رقم دو برابر میانگین کشوری حاشیه نشین است. شکیب از افزایش زاغه نشینی در مشهد اظهار نگرانی می کند و حاشیه نشینی را زمینه بروز بسیاری از آسیب های اجتماعی می داند همان طور که دکتر قادری معاون سابق اجتماعی بهزیستی خراسان رضوی و استاد دانشگاه می گوید؛ «برآیند فقر اقتصادی و اجتماعی چیزی جز آسیب های اجتماعی نیست.» قادری تاکید می کند؛ «کودک حاشیه نشین از بدو تولد تا لحظه مرگ با بحران هایی مثل فقر، اعتیاد، بزه، فساد، کودک آزاری، کار اجباری، ازدواج اجباری و از سویی نبود امکانات رفاهی و آموزشی از جمله کمبود مدرسه، بیمارستان، آب و غذای سالم و مشکلات روانی همچون طرد و تحقیر و محرومیت مواجه است و تمام اینها همان قدر که به خود او آسیب می رساند راه را برای آسیب رساندن او به جامعه نیز هموار می کند.»

علیرضا ۳ ،۴ ساله که مدتی در یکی از مراکز کاهش آسیب اعتیاد به همراه پدرش زندگی می کرد آیینه تمام نمای تاثیر زندگی حاشیه نشینی بر زندگی و آینده کودکان آن است. مادر علیرضا چند ماه پیشتر همسر معتاد و پسر کوچکش را ترک کرده بود و پدر هم که تحت فشار مضاعفی قرار گرفته بود، داروی بی تابی های کودکش را کمی مواد یافته بود و هر بار که علیرضا به هر دلیلی گریه می کرد، اندکی تریاک به خوردش می داد و همین مصرف اندک اندک مواد، کار او را هم مانند پدرش به اعتیاد و از آنجا هم به مرکز کاهش آسیب کشانده بود. علیرضا با آن چشمان معصوم و زیبا که در حال ترک کمی هم گود افتاده می گوید؛ «دوست دارم وقتی من و بابا خوب شدیم، مامان بیاد پیشمون و همگی با هم آشتی کنیم. به بابا میگم هر روز بیاد از مرکز عدسی بگیره که دیگه سر غذا نداشتن دعواشون نشه.» البته ماجرای علیرضا که فقر فرهنگی و اقتصادی خانواده اش گریبانش را می گیرد یک سوی سکه است و روی دیگر این سکه کودکانی هستند که سرانجام به علت گرفتار شدن در دام باندهای خلافکاری، مسیرشان به کانون های اصلاح و تربیت و زندان می افتد.

محمد هشت ساله که در یکی دیگر از محله های حاشیه یی مشهد زندگی می کند، دستفروش است. خودش می گوید دستمال کاغذی و فال و دعا و آدامس و هر چیز دیگری که به تورش بخورد می فروشد. بزرگ تر از سنش حرف می زند همچون مردی بزرگ با مسوولیت های فراوان، به تحلیل شرایط خودش می پردازد و در تمام جملاتش هم از ضمیر جمع استفاده می کند؛ «بابامون معتاده. مادرمون اونقدر کار کرده که دیگه نه کمر مونده براش و نه گردن و الان دیگه تقریباً علیل شده. زن بابامون هم کلفتی می کنه و به زور خرج شکم خودش و داداش شیریمون رو درمیاره. از ما هشت تا بچه هم فقط پنج تامون می تونیم کار کنیم. پنج نفری باید شکم ۱۰ نفر رو سیر کنیم.» آب دهنش را قورت می دهد و سرش را تندتند می خاراند؛ «یه بار یه بابایی بهمون دو هزار تومان پول داد که یه بسته یی رو بدیم به یه آقای دیگه چند تا چهارراه اونور تر. فکر کنم مواد بود. ولی ما که کاری به این چیزاش نداشتیم. به جاش با دو هزار تومان کلی غذا مذا خریدیم بردیم خونه.» وقتی بحث به درس و مدرسه می رسد با خشمی غیرقابل پیش بینی می گوید؛ «بریم مدرسه که بابا و ننمون از گشنگی بمیرن؟ خرج شکم خواهر و برادر کوچیک ترمون رو تو میدی؟ بابامون میگه اگه ما کار نکنیم ممکن خواهرمون به راه بد بره. اون وقت تو جواب آبرومون رو میدی؟»

دکتر قادری در این باره می گوید؛ به رغم اینکه کار کودکان زیر ۱۴ سال غیرقانونی است، اما وقتی وارد زندگی این کودکان می شویم و بحران های مالی را که خانواده های آنان با آن مواجهند، مشاهده می کنیم، دیگر نمی توانیم به سادگی از سن قانونی کار کردن صحبت کنیم و راه حل منطقی تر این است که تبعات منفی کار کردن کودکان حاشیه نشین را کاهش دهیم. قادری اولین اولویت اصلاح شرایط این کودکان را مهیا کردن فرصت تحصیل و اشتغال به صورت همزمان و ایجاد زمان های فراغت برای حضور در کنار خانواده هایشان می داند. حال اگر از این ماجرا بگذریم باز هم اتفاقاتی که برای اعظم افتاد و در ازای ۷۰۰ هزار تومان به عقد اجباری با مردی عراقی درآمد، هم چندان کم اهمیت تر از آن نیست. ازدواج های اجباری که دختران کم سن و سال در آن نه تنها هیچ حق و اختیاری ندارند که با کوچک ترین ابراز مخالفتی هم مورد تنبیه های سختی قرار می گیرند و عملاً جز تن دادن به فرمان پدرشان هیچ راه گریزی نمی یابند. از سوی دیگر این ازدواج های اجباری کودکان، تبعات دیگری را برای فرزندان آنها نیز به وجود می آورد.

بسیاری از این ازدواج ها به خاطر تابعیت غیرایرانی پدر به صورت غیرقانونی، اما شرعی صورت می گیرد و همین امر منجر به شناسنامه نداشتن و عدم تابعیت ایرانی برای کودکان حاصل از این ازدواج می شود که از رفتن به مدرسه و تحصیل هم محروم می شوند. این در حالی است که بر اساس اصول ۱۹ و ۲۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و ماده ۱۰ اهداف و وظایف آموزش و پرورش کشور، تحصیل رایگان حق تمامی کودکانی است که در یک کشور زندگی می کنند. جواد آرین منش نماینده مردم مشهد در مجلس هفتم در این باره می گوید؛ «کودکانی که تا قبل از سال ۸۷ از مادری ایرانی و پدری غیرایرانی متولد شده اند می توانند از مزایای زندگی در ایران تا ۱۸سالگی استفاده کنند و پس از ۱۸سالگی هم به دلخواه خود تابعیت مادر یا پدر را بپذیرند، اما زهره ارزنی حقوقدان با اشاره به این مطلب که روند ازدواج ها غیرقانونی و اما شرعی در حاشیه شهر ها متوقف نشده است و پس از سال ۸۷ هم کودکان زیادی که ثمره این ازدواج ها هستند دوباره با مشکل تحصیل و اقامت و… مواجه خواهند شد، این مصوبه را غیرعملی می خواند. آرین منش نیز در پاسخ به این اظهارنظر تصریح می کند؛ «زنی که با فردی غیرایرانی و به صورت غیرقانونی ازدواج می کند باید تبعات این ازدواج نادرست از جمله عدم تابعیت ایرانی فرزند و به تبع آن محرومیت از حقوق شهروندی کودکش را بپذیرد.»

اگرچه آرین منش ادعا می کند که این ازدواج های اجباری به شکل ملموسی کاهش یافته است و دیگر کسی دختر کوچکش را به کسی که نشناسد نمی فروشد، ارزنی این ادعا را پاک کردن صورت مساله می داند و با اشاره به آمار کودکانی که حاصل همین ازدواج ها و درصدد اخذ تابعیت ایرانی و سند هویتی برای خود هستند، قید زمانی تا ابتدای سال ۸۷ را برای مصوبه یی که در آن سرنوشت کودکان زیادی را تحت الشعاع قرار می دهد، نادرست می داند. ارزنی یکی از راه های کم هزینه یی را که برای کاهش تبعات حاشیه نشینی برای کودکان وجود دارد استفاده از نیروهای مردمی و به خصوص سازمان های غیردولتی (NGOها) می داند. این در حالی است که به گفته برخی از اعضای این NGO ها، بسیاری از آنان برای فعالیت های خود با محدودیت های فراوانی مواجه هستند.

اگرچه محمدی زاده استاندار خراسان رضوی به بحرانی بودن وضعیت حاشیه نشینان واقف است و رسیدگی به وضعیت حاشیه نشینان را بسیار مهم می داند و از اینکه آمار حاشیه نشینان مشهد به اندازه کل جمعیت استان خراسان جنوبی است اظهار تاسف می کند. به گزارش مهر رئیس جمهور هم در بازدیدی که از منطقه تبادکان مشهد داشته اعلام آمادگی کرده است که مشکلات مناطق حاشیه نشین مشهد را با سرعت و دقت حل می کند ولی هنوز مشکلی از اعظم، محمد، علیرضا و ده ها کودک حاشیه نشین دیگر که با مشقات حاشیه نشینی دست و پنجه نرم می کنند، حل نشده است. مادر کوچولوی بلقیس می گوید؛ «کاش بلقیس مرده بود به جای اینکه مجبور به زندگی توی این نکبت باشه…»

مرضیه کوهستانی