بنابه گزارش ها براداران آرش و کامیار علائی اواخر ماه گذشته میلادی به دلایل نامشخصی بازداشت شده اند و در محلی نامعلوم نگاهداری می شوند.

سازمان دیده بان حقوق بشر مستقر در نیویورک روز دوشنبه در بیانیه ای در این زمینه نوشت که "مقام های مسئول باید دو پزشک حبس شده را که به دلیل فعالیت هایشان در زمینه بیماری ایدز و اچ آی وی شهرت جهانی دارند آزاد یا تفهیم اتهام کند."

براساس این بیانیه آرش علائی روز 22 ژوئن و کامیار علائی روز 23 ژوئن دستگیر شده و برخی مدارک و وسایل آنها نیز ضبط شده است.

این بیانیه نوشت: "مقامات مسئول از فاش کردن اطلاعات مربوط به محل نگهداری برادران علائی سر باز می زنند و ایشان را از دسترسی به وکیل محروم کرده اند."

پیشتر در هفته گذشته دولت آمریکا نسبت به بازداشت این دو پزشک متخصص ابراز نگرانی کرده بود.

گلی عامری مدیرکل امور آموزشی و فرهنگی وزارت خارجه آمریکا روز 17 ژوئیه در گفتگو با خبرگزاری رویتر گفت که این وزارتخانه عمیقا نسبت به موضوع نگران است و آن را بررسی می کند.

وی که در مورد مبادلات مردمی میان ایران و آمریکا سخن می گفت اظهار داشت: "این (بازداشت ها) می تواند تاثیری بسیار دلسردکننده بر مبادلات فرهنگی، که چنین نقش مهمی در بهبود روابط میان ایران و آمریکا دارد، داشته باشد."

برادران علائی در اکتبر 2007 در مجمع بهداشتی اسپن در آمریکا که یک گردهمایی از متخصصین برجسته امور بهداشتی آمریکا و سایر کشورها است شرکت کردند.

اعضای خانواده آرش و کامیار علائی گفته اند که این دو هیچ فعالیت سیاسی نداشته اند و از انگیزه بازداشت آنها بی خبرند.

دیده بان حقوق بشر اشاره کرد که آرش و کامیار علائی بیش از دو دهه است که در زمینه برخورد با مشکلات مربوط به استفاده از مواد مخدر به خصوص در زمینه نقش آن در گسترش اچ آی وی فعال بوده اند و نقشی کلیدی در وارد کردن این موضوع به برنامه های بهداشت و درمان ملی داشته اند.

برادران علائی در این زمینه بارها با دولت ایران همکاری کرده و حتی در برنامه های صدا و سیمای جمهوری اسلامی شرکت کرده اند.

دیده بان حقوق بشر می نویسد: "برنامه ايدز/اچ آی وی ايران برای مقابله جدی با همه گيری بيماری ايدز در جهان معتبر است. دولت ايران متوجه شده است که برای مبارزه موفق با ايدز بايد با تعهد با تلاش های جهانی برای مبارزه با اين بيماری همراه شده، با جامعه مدنی همکاری کرده، و با مسائل تابو از جمله مسائل جنسی و مواد مخدر مواجه شود. دستگيری برادران علايی بدون اتهام تاثير نا اميد کننده اي روی تمامی اين تلاش ها دارد."

کامیار علائی از بنیانگذاران موسسه "بهداشت سراسری (Global Health) در خاور میانه و آسیای مرکزی" هم اکنون کاندیدای دکترای رشته بهداشت عمومی در دانشگاه ایالتی نیویورک در آلبانی است.

موسسه "گلوبال هلت" متخصصین بهداشتی را در زمینه معالجه اچ آی وی/ایدز آموزش می دهد.

دو هفته دیگر یک کنفرانس بزرگ بین المللی اچ آی وی/ایدز در مکزیک برگزار خواهد شد که طی آن قرار است آرش علائی گزارشی از برنامه مبارزه با ایدز در ایران ارائه کند

سوسن بهار

فرزاد کمانگر، معلم جوان دوره¬ی ابتدایی شهر کامیاران، به جرم واهی ارتباط با یک سازمان سیاسی مخالف جمهوری اسلامی و داشتن اسلحه به اعدام محکوم شده است. این اولین باری نیست که فعالین اجتماعی را با  اتهامات واهی گوناگون از بین می¬برند. دولت جمهوری اسلامی صدها معلم را در طی دوره¬ی حکومت¬اش به چوبه¬ی اعدام سپرده است؛ از جمله: وفایی¬ها، ایران منش¬ها، صبوری¬ها، محبی¬ها. فرزاد کمانگر، معلمی محبوب در بین دانش آموزان و مردم شهر کامیاران و یک فعال حقوق کودکان است. دولت جمهوری اسلامی در طی سال¬های اخیر بارها و بارها دست اندرکاران و تلاش گران دفاع از حقوق کودکان را مورد آزار، دستگیری و شکنجه قرار داده و حتا به آن¬ها برچسب قاچاقچی و عامل تجارت کودکان زده و بدین ترتیب، سعی در متوقف کردن فعالیت¬های آنان نموده است.

معلمی، شغل شریفی است و آتوریته¬ی اجتماعی محترمی دارد. معلم کُشی یعنی نسل کُشی، یعنی تخریب روحیه¬ی کودکان و جوانان. به کمانگرها، که فرزندان ما را آموزش می¬دهند، حکم اعدام می¬دهند، اما در مقابل بسیاری از فجایع اجتماعی سکوت می¬کنند و حتا به آن¬ها دامن می¬زنند. جامعه¬ی ایرانی پس از گذشت چهل و اندی سال هنوز حادثه¬ی دلخراش مرگ صمد بهرنگی، معلم و نویسنده¬ی ادبیات کودکان را که بسیاری عقیده بر این دارند که به دست عوامل رژیم پهلوی کشته شد، فراموش نکرده¬اند. خاطره و یاد صمد زنده است. هر چند که صمد گفته بود: مرگ الان خیلی آسان می¬تواند به سراغ من بیاید، اما این مهم نیست، مهم این است که زندگی یا مرگ من در زندگی یا مرگ دیگران چه اثری داشته باشد؛ اما این مهم است و خیلی هم مهم است که اجازه ندهیم معلم¬های شریف و دلسوز کودکان را، ولو به دلیل داشتن عقاید سیاسی مخالف، اعدام کنند.

اعدام فرزاد کمانگر، از بین بردن معلم جوانی که به فعالیتی شریف و محترم اشتغال داشته است، نه تنها اقدامی ضد انسانی است، بلکه جز ایجاد یاس و غم تاثیری بر روی دانش آموزان کامیاران نخواهد گذاشت؛ اما زنده ماندندش، لغو حکم اعدامش - در اثر یک حرکت قدرت مند بین¬المللی - نه تنها گُل خنده بر لب¬های کودکان می¬کارد، بلکه قدمی مهم و موثر در ارتباط با احقاق حقوق کودکان است.

دولت جمهوری اسلامی ایران، کنوانسیون 182 سازمان جهانی کار را پذیرفته است. تبصره¬ی این کنوانسیون مشتمل بر مصونیت قانونی، اجتماعی و سیاسی تلاش گران عرصه¬ی حقوق کودکان است. باید جمهوری اسلامی را به رعایت این کنوانسیون و تبصره¬ی آن وادار کرد.
حکم اعدام فرزاد کمانگر نه تنها  اقدامی ضد انسانی، بلکه تجاوزی آشکار به حرمت تلاش گری در عرصه¬ی دفاع از حقوق کودکان و شرافت معلمی به شمار می¬آید. از شما می¬خواهیم که نسبت به حکم اعدام فرزاد کمانگر اعتراض کنید و از دولت جمهوری اسلامی بخواهید که این حکم را به پاس حرمت ذاتی کودکی و شرافت شغل معلمی بی درنگ لغو کند.

با احترام و سپاس و به امید مصونیت کلیه¬ی معلمان شریف و تلاش گران آزاده¬ی حقوق کودکی

سوسن بهار
سردبیر فصل نامه¬ی کودک و جوان «داروگ»
و دبیر «جمعیت الغای کار کودکان»

پانزدهم ژوئیه 2008

رونوشت:
- سازمان جهانی کار (ILO)
- دفاتر یونیسف در ایران، ژنو و نیویورک
- دفتر مرکزی نجات کودک
- امنستی اینترناسیونال
- صلیب سرخ
- وزارت آموزش و پرورش سوئد

www. darvag.com
darvag_darvag@yahoo.com

پایه دروغ و تزویر آن قدر سست و لرزان است که حاکمانش برای پنهان نگاه داشتن آن از هیچ چیزی و هیچ کسی دریغ نخواهند کرد تا جایی که در یکی دیگر از شنیع ترین تراژدی های ننگین حاکمان زر و زور، جواب معلم فداکارمان فرزاد کمانگر و اسلحه اش قلم و تخته را با طناب دار می دهند.

از محرزترین نتایج چنین اقدامات ظالمانه ای، تبدیل انسان های مبارز و بردبار به اسطوره آن ملت دانست که فقط دوام حکومت نامشروع صاحبانش را کوتاه تر خواهد کرد.

اعدام و شکنجه فعالان کرد پدیده ای تازه نیست. فرزاد کمانگر نیز بسان دیگر همراهانش با مقاومت در برابر این حکم سنگین ندای حقانیت ملتش را به تمام منادیان انسانیت اثبات خواهد کرد.

حکم صادره برای فرزاد و دیگر فرزادهای سرزمینم کردستان، نماد ظلم تاریخی است بر گردن اراده ملتی شجاع  که هر بار خواسته خود را از یوغ استعمار و استثمار برهاند و برای زندگی و زنده ماندن نبرد کند، تلاش هایشان اینگونه پاسخ داده شده است.

فرزاد اولین و آخرین مبارز راه آزادی ملت رنج کشیده نخواهد بود.  تأیید دوباره حکم اعدامش از سوی سران رژیم قاصد جمهوری به اصطلاح اسلامی نه تنها رعب و وحشت را در دل ملت کرد بر نمی انگیزاند بلکه بوی گنداب قدرت پرستان و کذابان تاریخ را بار دیگر به تمامی آزادیخواهان دنیا نشان خواهد داد.

گویند ماهیت پایان هر دوره ای از تاریخ را در اوج حماقت های آن دوره می توان دید، اعمال ننگین رژیم نامشروع جمهوری اسلامی  نظیر صدور حکم اعدام فرزاد و همراهانش را فقط می توان در آگاهی رژیم از پایان دوره حکومت و ناتوانیش را در کنترل اوضاع کنونی دانست.

 آری حکم اعدام آموزگار دلسوز و فداکارمان،  فرزاد را فقط می توان در به فرجام رسیدن عمر پر از نکبت و ننگین این حکام معنی کرد چرا که می خواهند نفس های لرزان خود را با چنین اعمال منفوری از دیدگاه حقیقت جویان راه عدالت و انسانیت پنهان سازند و نیز آگاهی از توهم جاودانگی خود را با چنین احکامی تسکین دهند...

ما فعالین جنبش زنان کرد نیز به همراه دیگر فعالان جامعه کردستان این حکم ناجوانمردانه و شنیع را محکوم کرده و  قسم یاد می کنیم که ادامه دهنده راه او و دیگر مبارزان کرد باشیم.

زنده باد آزادی،زنده باد مبارزه، زنده باد اسطوره مقاومت و انسانیت فرزاد کمانگر

                                                   فعالین جنبش زنان کرد

                                                  کمیته ی مادران صلح ،کمیته ی زنان دانشجو

فرزاد كمانگر معلم انساندوست در آستانه اعدام است. حكم اعدام فرزاد كمانگر به تاييد ديوان عالي حكومت اسلامي رسيده و به بخش اجراي احكام زندان رجايي شهر ابلاغ شده است.

به حكم اعدام اين معلم مبارز، دهها نهاد بين المللي و هزاران نفر از مردم ايران و دنيا اعتراض كرده اند. اما جمهوري اسلامي، كماكان در صدد اجراي اين حكم است. حكومت اسلامي فرزاد را تحت فشار قرار داده و از او خواسته است كه ندامت نامه نوشته و تقاضاي عفو و بخشش كند، اما فرزاد اعلام كرده است كه كاري نكرده تا از مقامات حكومتي تقاضاي بخشش كند.

مادر فرزاد از شهر کامیاران، از همگان دعوت کرده است به اين حكم اعتراض كنند و با هر اقدامی که میتوانند، برای لغو حکم اعدام و آزادی فرزند عزیزش دست به کار شوند.

مادر فرزاد ميگويد:

"فرزاد يك انسان عزيز و دوست داشتني است كه براي آزادي مردم  فعاليت ميكرد. من از همه احزاب و نيروهاي مترقي، از همه رسانه های خبري دعوت ميكنم، كمك كنند فرزند من از اعدام نجات يابد. فرزاد فقط فرزند من نيست، او فرزند همه مردم ايران است و من از همگان دعوت ميكنم كه دست به دست هم داده و از انسانيت دفاع كنند. كاري كنند فرزاد عزیز من از اعدام و زندان نجات پیدا کند!"

كميته بين المللي عليه اعدام، درخواست مادر عزیز و ستمدیده فرزاد را بگوش جهانيان میرساند و از همگان دعوت ميكند بهر طريق ممكن كمك كنند فرزاد از اعدام و زندان نجات يابد. پوسترش را تکثیر کنید، بر در و دیوار بنویسید که حکم فرزاد باید لغو شود و فرزاد باید آزاد شود. بویژه از مردم كامياران و اطراف و همینطور مردم سنندج دعوت ميكنيم كه دست به تجمع و تظاهرات بزنند. در كامياران بديدار خانواده فرزاد رفته و كمك كنيد در اين روزهاي پر از دلهره و نگراني، خانواده او ببينند كه مردم فعالانه در کنار آنها هستند. همه جا يكصدا بگوييد، حکم اعدام فرزاد باید لغو شود، فرزاد باید فورا آزاد شود!

جمهوری اسلامی تا کنون ١٧ نفر از اعضای این خانواده را اعدام کرده است، نگذاريم با اعدام فرزاد مادر او و خانواده او  درد و غم عظيم و جانكاه اعدام يك عزيز ديگررا، تجربه كنند. متحدانه به فراخوان مادر فرزاد  بپاخيزيم و نداي آزاديخواهانه او را به گوش دنيا برسانيم.

 در همه جا بر در و ديوار بنويسيد حكم اعدام فرزاد بايد ملغي شود! فرزاد باید آزاد شود!

به دیدار مادر فرزاد بروید، به خانواده اش پیام بدهید، در کامیاران دست به تجمع اعتراضی بزنید.

در شهرهاي مختلف اروپا و آمریکا تجمع كنيد و خواهان لغو حكم اعدام فرزاد شويد.

كمك كنيد جان محكومين به اعدام را با اتكا به يك جنبش بين المللي عليه اعدام نجات دهيم!

كميته بين المللي عليه اعدام

سازمان عفو بين الملل روز جمعه با انتشار بيانيه ای نخستين مورد اعدام در ملاء عام  از زمانی که رييس قوه قضاييه چنين اعدام هايی را در ژانويه ۲۰۰۸ ، بهمن ماه ۱۳۸۶ممنوع کرده بود، محکوم کرد.

سازمان عفو بين الملل همچنين نگرانی عميق خود را از پيش نويس لايحه ای که در صورت تصويب آن، بر تعداد جرايمی که حکم اعدام داشته باشند، افزوده می شود، اعلام کرد.

سازمان عفو بين الملل از مقامات ايران خواست تا اعدام در ملاء عام را پايان داده و از آنها خواسته است تا به جای افزايش جرايمی که مجازات اعدام داشته باشند، قدم های لازم برای لغو مجازات اعدام را بردارند.

سازمان عفو بين الملل در بيانيه خود می افزايد:« اعدام در ملاء عام ظالمانه و غير انسانی است و تنها می تواند تاثيری غير انسانی بر قربانی و کسانی که شاهد صحنه هستند، داشته باشد.»

سازمان عفو بين الملل اقدام ايران مبنی بر اعدام چهار نفر در شهر برازجان در  استان بوشهر بر خلاف دستور قوره قضاييه مبنی بر اعدام نکردن مجرمان در ملاء عام را به شدت محکوم کرد.

روز پنج شنبه، چهار نفر در شهر برازجان استان بوشهر و در ملاء عام حلق آويز شدند و همزامان يک محکوم به اعدام در زندان مرکزی سنندج به دار آويخته شد.

اعدام چهار متهم که اتهام آنها قتل عنوان شده، در ملاء عام و در شهر برازجان در حالی صورت می گيرد که قوه قضاييه در زمستان گذشته اعلام کرد اجرای احکام اعدام در ملاء عام را ممنوع کرده است.

سازمان عفو بين الملل همچنين می افزايد:« بسيار نا اميد کننده است که دستور چنين اعدام هايی در ملاء عام داده می شود و عکس های آن توسط خبرگزاری ها پخش می شود. در حالی که آيت الله هاشمی شاهرودی، رييس قوه قضاييه پيشتر اعلام کرده بود تصاوير اعدام شدگان نبايد در رسانه ها منتشر شود.»

سازمان عفو بين الملل در بيانيه خود همچنين نگرانی عميق خود را از پيش نويس جديد لايحه ای که در حال حاضر در مجلس در حال بررسی است و بر اساس آن تعداد جرايمی که مجازات اعدام داشته باشند، افزايش پيدا خواهد کرد، اعلام کرده است.

سازمان عفو بين الملل از مقامات ايران می خواهد تا بر پايه کنوانسيون بين المللی حقوق سياسی و مدنی و ساير پيمان های بين المللی که ايران به آن پايبند است، تعداد جرايمی را که برای آنان مجازات اعدام در نظر گرفته است، کاهش دهد

بیش از سه هفته  است که محبوبه کرمی، عضو کمپین یک میلیون امضا ء، در زندان است .و امروز خبر دارشدیم که محبوبه  همراه با 9 نفر از زنان زندانی برای بی توجهی به وضعیت شان دست به اعتصاب غذا زده اند . برای حداقل حقوق شان در زندان  : هواخوری ' کاغذ و قلم برای مکاتبه با مسولان و درخواست رسیدگی به وضعیت شان .
این دختر  سخت کوش، عدالت طلب و برابری خواه جنبش زنان  را  بیگناه به بند کشیده اند .محبوبه با اعتقاد به عدالت و نفی هر گونه خشونت به فردی که با لباس شخصی  در اتوبوس را با چماق می شکند و سوار اتوبوس می شود و بی رحمانه مردی رابه باد کتک می گیرد، اعتراض می کند ولی متاسفانه  خود آماج حمله قرار می گیرد و زیر مشت و لگد و چماق لباسش پاره پاره می شود و از اتوبوس به پایین پرتاب  و بعد هم زندانی می شود.
با استناد به کدامین قانون با  انسانی که فقط اعتراض به خشونت کرده اینگونه رفتار می شود ؟
محبوبه یک فعال مدنی و صلح طلب است . او در دامان مادری متعهد و عدالتخواه و پدری شریف  پرورش یافته است . او در ضمن پایبندی به وظایف خانودادگی و فرزندی و تیمار از پدر و مادر بیمارش در تمام فعالیت های برابری خواهانه همراه جنبش زنان بوده است . او یک اصلاح طلب واقعی است  چرا که خواهان تغییر قوانین تبعیض آمیز علیه زنان '  عدالت و دموکراسی است و  برای رسیدن به آن سال ها تلاش کرده است.
اینک مادر محبوبه پس از سپری کردن یک عمل جراحی سنگین سرطان  در بستر است ودوران نقاهت بعد از جراحی را می گذراند .
 دادستانی  به وکیل محبوبه اجازه پیگیری پرونده را نمی دهد . مادر محبوبه - خانم مصائبی  با شرایط سختی که دارد بار ها و بارها  از طریق تلفن قضیه را پیگیری کرده ولی عجبا  با توضیحاتی هم که برای  بستری بودنش  داده است فقط جواب شنیده که خودتان حضوری باید پیگیری کنید و جز این پاسخی دریافت نکرده است . مادر محبوبه شدیدا نگران حال دخترش است .
  ما گروهی از مادران در کنار ایشان  ایستاده ایم و صدای مظلومانه محبوبه و مادرش را به مردم و دلسوزان کشورمی رسانیم  واز مسولان می خواهیم که هر چه زودتر محبوبه را آزاد کنند  و امنیت را به خانه های ما بازگردانند.

1-احترام شادفر- 2- اکرم مصباح-3- ایراندخت فامیلی-4- بهنازشکاریار-5- بهناز مختاری-6-پروین ضرابی-7 - پوران فرخزاد  - 8 – ثریا یعقوبی 9- ثریا یوسفی - 10 - حمیده جبارزادگان –11 خدیجه مقدم 12- خورشید عابدینی- 13– رضوان مقدم  14– زهره تنکابنی15– زیلا شرقی 16– زیلا شریعت پناهی 17–سحر کاسه چی 18– سیمین وخشوپور 19– سیمین دها-20- سوسن شعبانی-21 - شعله ابراهیمی –--22 - شمیل احمد پور –23 شهلا فرجاد 24– شهلا انتصاری –25 - شهلا فروزانفر- 26– شیرین عبادی –27 شیرین مومنی28- شهرزاد باقری 29–صادقه شیردل –30 - طلعت تقی نیا-31 - فاطمه رکنی- 32 -  فاطمه گل گزی  –33-فرخنده جبارزادگان -34 فخری شادفر–35 - فخری نامی 36– فخرالسادات  محتشمی پور37-فرزانه محجوب -38 - فریبا شویدی – 39- گوهر بیات –40- مریم زندی - 41 - میترا بیگدلی – 42- مهناز رضایی-43- ناهید جعفری – 44- ناهید میرحاج -45- نرگس طیبات – 46- نسرین فرهومند – 47-نینا نادری –48-  نیلوفر کشمیری 49- لیلی فرهاد پور – 50- وجیهه مقدم – 51 – ویدا بیگلری – 52- راحله بکتاش – 53 – مهین فهیمی – 54- پروین فهیمی – 55- گیتی پور فاضل – 56- منیره حاجی- 57-شهلا کریم الدینی 

فرهنگیان کرمانشاه دیروز به پرداخت نشدن مطالباتشان از شش ماه پیش به این سو اعتراض کرده و با تجمع مقابل سازمان آموزش و پرورش خواستار رسیدگی به پرداخت حقوق شان شدند. پرداخت نشدن مطالبات فقط مختص به کرمانشاه نیست؛ فرهنگیان در بسیاری از شهرستان ها وضع مشابهی دارند

بنابه گزارشات رسیده از بند زنان زندان اوین، حدود 80 نفر از خانم هایی که در جریان اعتراض روز جمعه 24 خردادماه در پارک ملت تهران دستگیر شدند همچنان در زندان بسر می برند. سنین دستگیر شدگان از 16سال تا بیش از 60 سال است.

تعداد زیادی از دستگیرشدگان از عابرین پیاده می باشند که بازداشت شده اند. در حال حاضر تعدادی از آنها از زمان دستگیری تا به حال در سلولهای انفرادی بند زنان بسر می برند. زنان و دختران دستگیر شده اعتراضات اخیر را از سایر زندانیان این بند جدا کرده اند.

خانم های دستگیر شده در حین انتقال به زندان و در زندان مورد شکنجه های فیزیکی مامورین وزارت اطلاعات قرار گرفته اند، و در سلولها، چند برابر ظرفیت آن زندانی جا داده اند. افراد دستگیر شده در شرایط سختی بسر می برند.

در بین دستگیر شدگان تعداد زیادی از عابرین می باشند ولی همچنان در بازداشت بسر می برند . مراجعات خانواده آنها به دادگاه انقلاب بی نتیجه بوده و وعده های داده شده توسط دادگاه انقلاب تا به حال هیچ کدام از آنها عملی نگردیده است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ، دستگیری گسترده اعتراضات اخیر را محکوم می کند و خواستار آزادی فوری تمامی دستگیر شدگان است و از سازمانهای حقوق بشری خواستار اقدامات عملی برای پایان دادن به دستگیرهای گسترده و خود سرانه در ایران است.

6 تیر 1387 برار با 26 ژون 2008

شرایط زندانیان سیاسی فوق به سازمانهای زیر گزارش شد
1- عفو بین الملل
2- شورای حقوق بشر سازمان ملل
3- کمیسر عالی حقوق بشر
4- دیدبان حقوق بشر

بنابه گزارشات رسیده از زندان گوهردشت کرج، روز یکشنبه 26 خرداد ماه خانواده آقای گرایی که شامل پدر خانواده آقای علی جان گرایی 50 ساله، خانم شهناز کی پور 47 ساله ،آزاده گرایی 27 ساله که دارای یک فرزند 4 ساله و محسن گرایی به شعبه 4 دادگاه انقلاب کرج منتقل شدند. برای اینکه آنها را مورد تحقیر قرار دهند با دست بند و پابند به دادگاه منتقل کردند. این شیوه برخورد با زندانیان سیاسی به دستور وزارت اطلاعات و توسط حاج کاظم رئیس زندان و علی محمدی معاون زندان به اجرا گذاشته شد. فرج الهی رئیس شعبه 4 دادگاه انقلاب کرج بدون اینکه به این خانواده اجازه دفاع بدهد و بدون داشتن وکیل احکام سنگینی علیه آنها صادر گردید. که احکام صادره به قرار زیر می باشد:

1.آزاده گرایی به 10 سال زندان
2. محسن گرایی 10 سال زندان
3. شهناز کی پور مادر خانواده 5 سال زندان
4. علی جان گرایی پدر خانواده 5 سال زندان

خانم آزاده گرایی دارای یک فرزند 4 ساله است و از روز دستگیری مادرش نتوانسته او را ببیند.این بچه خردسال را از مهر مادری محروم کرده اندو این کودک معصوم با بیقراری دائم در جستجوی مادرش می باشد. احسان گرایی 17 ساله و خواهرش آتنا 13 ساله 2 عضو دیگر خانواده که بی سرپرست باقی مانده اند.

آقای علی جان گرایی و همسر شان خانم شهناز کی پور در 17 فروردین ماه توسط رضا عارفی از بازجویان وزارت اطلاعات در خیابان با ضرب وشتم و اهانت دستگیر و به سلولهای انفرادی بند سپاه زندان گوهردشت که شرایطی همانند بند 209 دارا است و در کمترل بازجویان وزارت اطلاعات است منتقل گردیدند. 20 فروردین ماه بازجو رضا عارفی به محسن گرایی فرزند این خانواده زنک می زند و به او می گویید که برای پدرش لباس بیاورد وقتی که محسن به اداره اطلاعات کرج برای دادن لباسهای پدرش مراجعه می کند دستگیر و به بند سپاه منتقل می شود.15 اردیبهشت ماه باز هم بازجو رضا عارفی با خانم آزاده گرایی دختر این خانواده تلفنی تماس می گیرد و به او می گویید برای آزادی پدرش سندی بعنوان وثیقه بیاورد تا پدرش آزاد شود . وقتی که خانم گرایی با سند به اداره اطلاعات مراجعه می کند او را دستگیر و به سلول های انفرادی بند سپاه منتقل می کنند.

رضا عارفی بازجوی وزارت اطلاعات کرج تا به حال با ترفندهای مختلف سعی داشته که احسان را هم دستگیر و زندانی کند. رضا عارفی برای گرفتن اعترافات دروغین از این خانواده آنها را تحت شکنجه های وحشیانه جسمی و روحی قرار داد.

بازجویان وزارت اطلاعات به این مسئله اکتفا ننموده اند و اموال این خانواده را به تصرف خود در آورده اند که از جمله آنها تصرف منزل و پارکینک این خانواده می باشد.

برخورد دادگاه اقلاب کرج با احسان فرزند کوچک خانواده که ناچار است مسئله حقوقی اعضای زندانی خانواده اش را پیگیری کند غیر انسانی است.

در هفته های اخیر وزارت اطلاعات و دادگاههای انقلاب که مجری دستوارت این وزارتخانه می باشند با روی آوردن به شیوۀ جدید صدور احکام سنگین زندان توام با تبعید برای خانواده ها ، فعالین سیاسی، زنان، حقوق بشری قصد ایجاد رعب و وحشت در جامعه را دارد و مردم را از مطالبت قانونی خود باز دارند.از جمله کسانی که در هفته های اخیر احکام سنگین برای آنها صادر شده است آقای احمد دانش پذیر،هنا عبدی 5 سال زندان با تبعید، محمد صدیق کبودوند 11 سال زندان می باشند.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، صدور احکام سنگین زندان و تبعید علیه خانواده ها ،فعالین زنان، سیاسی و حقوق بشری را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر خانم آربور و سایر سازمانهای حقوق بشری که وظیفه آنها پاسداری از قوانین حقوق بشری که دستاوردی های بشریت است خواستار اقدامات عملی در برابر ناقضین قوانین حقوق بشری در ایران است

4 تیر 1387 برابر با 24 ژون 2008

شرایط زندانیان سیاسی فوق را به سازمانهای زیر گزارش شد
1- عفو بین الملل
2- شورای حقوق بشر سازمان ملل
3- کمیسر عالی حقوق بشر
4- دیدبان حقوق بشر

بیانیه سازمان عفو بین الملل برای اقدام فوری در رابطه با هانا عبدی و روناک صفارزاده

سازمان عفو بین الملل با صدور بیانیه ای خواستار اقدام فوری در مورد پرونده هانا عبدی و روناک صفارزاده، دو تن از فعالان حقوق زنان، شد. این سازمان نگرانی خود را از احکام سنگینی که برای هانا عبدی صادر شده و احتمالا برای روناک صفارزاده نیز نظیر آن صادر خواهد شد، اعلام کرد. هانا عبدی به ۵ سال زندان در شهری بسیار دورتر از محل سکونت خود محکوم شده است. بیانیه عفو بین الملل به شرح زیر است:

هانا عبدی به پنج سال زندان در تبعید در شهری کوچک در استان آذربایجان غربی محکوم شده است. این شهر که گرمی نام دارد، در مرز با جمهوری آذربایجان می باشد. روناک صفارزاده نیز هنوز در بازداشت به سر می برد و منتظر دریافت حکمش از دادگاه است. به باور سازمان عفو بین الملل هر دوی این زنان به دلیل اگاهی از حقوق خویش و سایر زنان، و تلاش در راه آزادی بیان و کار گروهی، زندانی شده اند، و حکم وارده به آنها انگیزه های سیاسی دارد.

بنا به گفته وکیل هانا عبدی، شعبه ۲ دادگاه انقلاب سنندج اتهام او را “تبانی و اقدام علیه امنیت ملی” اعلام کرده است. آقای محمد شریف این حکم را بسیار غیرمنتظره و ناراحت کننده توصیف کرد، زیرا این سنگین ترین حکمی است که برای اتهام مزبور در قانون در نظر گرفته شده است. او این حکم را نامتناسب خواند و گفت که قاضی پرونده قبلا نیز احکام نامتناسب صادر کرده است. اقای شریف امیدوار است که در تجدید نظر حکم مزبور تغییر کند.

روناک صفارزاده نیز به “محاربه” (ضدیت با خداوند) متهم شده است، که حتی می تواند حکم اعدام به همراه داشته باشد. روناک صفارزاده به دخالت در بمب گذاری هایی در سنندج متهم است. وکیل او می گوید که اعتراف از وی برای ارتکاب این جرم تحت شکنجه در طی سه ماه حبس در سلول انفرادی در بازداشتگاهی در وزارت اطلاعات سنندج، گرفته شده و بنابراین در دادگاه قابل پذیرش نیست. آقای شریف هم چنین گفته است که نگهبانان زندان در تمام دیدارهای او با موکلانش، علی رغم اعتراض او، حضور داشته اند.

هر دوی این زنان از اعضای فعال کمپین یک میلیون امضا، و سازمان غیردولتی اذرمهر در سنندج که با کمپین نیز در ارتباط است، بوده اند.

نگین شیخ الاسلامی، رئیس انجمن آذرمهر، در فوریه ۲۰۰۸ گفت که هر دوی این زنان در تماسی تلفنی گفتند که آنها هیچ جرمی مرتکب نشده اند. آنها تنها در راه عدالت تلاش می کردند و تنها جرمشان فعالیت در راه برابری حقوق انسان هایی بوده که به خاطر جنسیت یا قومیت خود با تبعیض مواجه هستند. آنها گفتند که “ما خواهان برابری حقوقمان هستیم و به عنوان شهروند می خواهیم که به حقوقمان احترام گذاشته شود. .. ما ماه ها است به خاطر جرم هایی که مرتکب نشده ایم تحت شرایط بازداشتی غیرقابل تحمل به سر می بریم. اتهاماتی که به ما وارد شده ناروا است… و با انچه که در زندان از رفتارهایی که با زنان زندانی می شود مشاهده کرده ایم به حقانیت مطالبات و ارمان خود بیشتر باور پیدا کرده ایم. ما تروریست نیستیم، و فعالیت های ما در جهت رفع تبعیض جنسیتی و قومیتی بوده و هدف ما نیز بازدگرداندن صلح و آشتی به کشور و هم میهنانمان است. ما را فراموش نکنید

سازمان ملل متحد تجاوز جنسی در جنگ را یک تاکتیک نظامی توصیف و آن را محکوم کرده است

اعضای شورای امنیت سازمان ملل متحد در پی جلسه بررسی تجاوز جنسی در درگیری های نظامی، قطعنامه ای را تصویب کردند که در آن آمده که تعرض جنسی در جریان جنگ بخشی از عملیات جنگ روانی است و مانعی در برابر تلاش برای استقرار صلح و امنیت بین المللی محسوب می شود.

در این قطعنامه تاکید شده است که نمی توان اقدام به تجاوز جنسی توسط نیروهای متخاصم علیه زنان طرف مقابل را صرفا یکی از جنبه های فرعی جنگ تلقی کرد.

براساس این قطعنامه، در بسیاری موارد، تجاوز جنسی اقدامی عمدی و گاه سازمان یافته است که با هدف تضعیف روحیه طرف مقابل و در نتیجه کسب امتیاز نظامی به اجرا گذاشته می شود.

در قطعنامه شورای امنیت تمامی کشورهای عضو ملزم شده اند تا در جریان درگیری های نظامی تمامی اقدامات لازم را به منظور جلوگیری از تعرض جنسی به کار گیرند

این قطعنامه اعلام می دارد که ارتکاب تجاوز جنسی در جریان درگیری های نظامی اقدامی فردی و اجتناب ناپذیر و حاصل شرایط خاص منطقه جنگی محسوب نمی شود بلکه اقدامی عمدی و غیرقانونی برای پیشبرد اهداف نظامی است و مسئولان نظامی باید از بروز آن جلوگیری کنند.

تا کنون، تجاوز جنسی یکی از تبعات طبیعی جنگ دانسته می شد که نفرات نظامی با تصمیم فردی و برای ارضاء تمایلات شخصی مرتکب آن می شدند و در نهایت، تنها می توانست به پیگرد قانونی چنین افرادی به اتهام ارتکاب جرائم جنگی منجر شود.

با تصویب این قطعنامه، تجاوز جنسی در جریان جنگ یک اقدام نظامی عمدی شناخته شده و مسئولیت ارتکاب آن بر عهده فرماندهان نظامی و مقامات کشورهای درگیر است و می تواند مجازات های بین المللی علیه دولت ها را در پی آورد

شامگاه شنبه 25 خرداد 87 رسانه های دانشجویی خبر "تعرض" حسن مددی، معاون فرهنگی و دانشجویی دانشگاه زنجان را به یک دانشجوی دختر منتشر کردند. در پی پخش این خبر دانشجویان  دانشگاه زنجان با سردادن شعار "نداف بی لیاقت استعفاء" دست به اعتراض و تجمع زدند. دانشجویان از ساعت ۶ صبح دوشنبه با مسدود نمودن درب ورودی اصلی و تشکیل حلقه انسانی عملا دانشگاه را به تعطیلی کشانده و فقط  به دانشجویان اجازه ورود میدادند.

دانشجویان دانشگاه زنجان اعلام کرده اند تا زمانی که رئیس دانشگاه زنجان، نداف، استعفا ندهد و مسئولین خواسته های دانشجویان را جامه عمل نپوشانند، آنها به تحصن خود ادامه خواهند داد.

خشونت جنسی مسئولین دانشگاه علیه دختران دانشجو و حتی تجاوز جنسی، یکی از اشکال متداول  خشونت نسبت به زنان تحت رژیم اسلامی است. در اعتراض به این مساله در ماههای اخیر دانشجویان در شهرهای تبریز و کرمانشاه نیز اعتراضاتی را سازمان دادند.

این بار دانشجویان موفق شدند این فرد کثیف را از کار تعلیق کنند. این مساله میتواند مبنای گسترش اعتراضات برای کوتاه کردن دست نهادهای اسلامی "کميته انضباطي و حراست" از دانشگاه ها قرار گیرد

http://www.azadizan.net

دیروز هشت نفر از فعالین جنبش حقوق زن که بمناسبت سالروز 22 خرداد قصد تجمع داشتند، توسط نیروهای رژیم اسلامی بازداشت شدند و طبق اخبار تأیید نشده به اداره مفاسد اجتماعی وزرا فرستاده شدند. ناهید میرحاج، آیدا سعادت، نسرین ستوده، ژیلا بنی یعقوب،نفیسه آزاد، سارا لقمانی،جلوه جواهری و فریده غائب از جمله فعالینی هستند که در مقابل گالری راه ابریشم تهران محل نشست دستگیر شدند. امروز صبح خبر آزادی 7 تن از این فعالین بجز جلوه جواهری منتشر شد.

قرار بود امسال تعدادی از فعالین جنبش حقئق زن سالروز 22 خرداد را در گالری راه ابریشم تهران گرامی بدارند اما مدیریت گالری فرهنگی که موافقت خود را با بر گزاری این مراسم اعلام کرده بود زیر فشار نیروهای انتظامی و امنیتی درهای گالری را به روی فعالین و مهمانان بست.

ناهید میرحاج، آیدا سعادت که برای اعلام لغو مراسم به مدعوین در مقابل محل برگزاری مراسم حاضر شده بودند، توسط پلیس امنیت تهران بازداشت شدند. سپس نسرین ستوده و ژیلا بنی یعقوب نیز که به منظور پیگیری بازداشت این دو نفر به آنجا رفته بودند، دستگیر شدند.بر اساس گفته های حاضرین در محل نفیسه آزاد ،سارا لقمانی،فریده غائب و جلوه جواهری نیز دقایقی یعد بازداشت شدند.

رژیم اسلامی بمنظور سرکوب جنبش زنان و به سکوت کشاندن فعالین این جنبش دست به تمهیدات گوناگون میزند. از 2 سال پیش هرگونه تجمع جنبش زنان را مورد حمله و ضرب و شتم قرار می دهد و با گردهمایی ها و اعتراضات فعالین برخوردهای شديدتری می کند. به هر بهانه ای تعدادی از فعالین را  بازداشت، دادگاهی و زندانی می کند. هم اکنون چند تن از این فعالین در اسارت رژیم اسلامی قرار دارند. اتهام "اقدام علیه امنیت ملی" و  احضار به دادگاه انقلاب و محکومیت به حبس تعلیقی جزو آخرین ترفندهای  رژیم در قبال فعالین جنبش حقوق زن است.

باید به این رژیم ضد زن و سرکوبگر نشان دهیم که جنبش حقوق زن یک جنبش وسیع و توده ای است و با این ترفند ها نمیتوان آن را خاموش کرد. این جنبش هر روز قوی تر و گسترده تر می شود. سازمان آزادی زن از مردم ایران، از آزادیخواهان و برابری طلبان میخواهد که به این سرکوب ها اعتراض کنند. کلیه فعالین حقوق زن باید بلافاصه و بدون قید وشرط آزاد شوند. ما به سهم خود برای آزادی این فعالین و تحت فشار گذاشتن رژیم اسلامی در سطح بین المللی تلاش خواهیم کرد. برای اعتراض به رژیم اسلامی و پیوستن به کمپین آزادی این فعالین پتیشن زیر را امضاء کنید:

http://www.petitiononline.com/mod_perl/signed.cgi?maryam20 

                                        ستم بر زنان موقوف

                                                        سرکوب زنان ممنوع 
                                                                                زنده باد آزادی زن

سازمان آزادی زن

23 خرداد 1387

چهار شنبه22 خرداد 1387

فراخوان دعوت به حمایت از فرهاد حاجی میرزایی

برای نجات جان فرهاد از مرگ متحد شویم 

فرهاد حاجی میزرائی یکی از فعالان حقوق بشر و عضو " کمیته علیه اعدام و سنگسار بختیار و ژیلا ایزدی " در شهر سنندج و مریوان بود . فرهاد در تاریخ 23 دیماه 86 توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت و تا هم اکنون تحت شکنجه و در زندان بسر می برد . فرهاد حاجی میرزایی تا کنون برای چندین مورد بازجوی و شکنجه شده است . نیروهای امنیتی ایشان را برای گرفتن اطلاعات وشکنجه از کردستان راهی بند 209 زندان اوین کرده اند . نیروهای وزارت اطلاعات در کردستان با طرح اتهامات بی اساس مانند اتهام اقدام علیه امنیت ملی فعالان مدنی وسیاسی را بازداشت ، شکنجه ومحکوم میکنند . یکی از اتهامات وارده بر فرهاد حاجی میرزایی اقدام علیه امنیت ملی و فعالیت به نفع مخالفین نظام اعلام شده است . دادگاه انقلاب و اداره اطلاعات درطول مدت زمان بازداشت وی از ملاقات فرهاد با خانواده اش ممانعت کرده اند . پدر فرهاد حاجی میرزایی برای چند بار بازداشت وبازجویی و تهدید شده است. اعضای خانواده اش از طرف ستاد خبری اداره اطلاعات تهدید و احضار شده اند . فرهاد حاجی میرزایی از گرفتن وکیل برای دفاع از خود تا بحال محروم بوده است و مسولین قضایی و امنیتی از وضعیت پرونده اش اظهار بی اطلاعی می کنند . طبق خبرهای دریافتی از زندانیانی که هنگام بازجویی و درسلولهای همجوار سلول انفرادی ایشان بوده اند فرهاد بشدت تحت شکنجه و بازجویی است . نیروهای امنیتی برای اعتراف گرفتن از فرهاد ایشان را با شوک الکتریکی ، آویزان کردن بصورت واژگونه با کتف بسته برای چندین ساعت وضرب وشتم شکنجه کرده اند . دست وکتف فرهاد براثر شکنجه شکسته است ، براثر شلاق و خونریزی از ناحیه پاها به شدت آسیب دیده است . بازجوهای اداره اطلاعات برای درهم شکستن روحیه اش ایشان را تحقیر و مورد توهین قرار داده اند . فرهاد گفته است که برایش پرونده سازی کرده اند و اتهاماتی را که به ایشان داده اند بی ربط است . نگرانی از وضعیت وخیم این زندانی شکنجه شده برای فعالان مدنی روز بروز بیشتر میشود . برای اطلاع رسانی و جلب حمایت نهادهای مدافع حقوق بشر وافکار عمومی" کمپین تلاش برای نجات جان فرهاد حاجی میرزایی " تشکیل شده است . از همه انسانهای آزاده، نهادهای بین المللی ومدافع حقوق بشر ، احزاب و سازمانهای سیاسی ، شخصیتها وفعالین مدنی استدعا می شود عاجلانه برای نجات جان این انسان دربند بکوشند .

              حمایت های خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید

sosfarhad@gmail.com

http://sosfarhad.blogfa.com

http://www.sosfarhad.co.cc/

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

روناک صفارزاده، فعال حامی حقوق زنان در کردستان در تاریخ 3 مهرماه 86 توسط نیروهای امنیتی بازداشت،و مسئولان دادگاه، 18 روز پس از آن به خانواده ی این فعال زنان اطلاع دادند، که قرار بازداشت موقت فرزندشان برای یک ماه تمدید شده است. هم‌چنین هانا عبدی، دیگر فعال حامی حقوق زنان در کردستان نیز در تاریخ 11 مهرماه توسط نیروهای لباس شخصی بازداشت شد.

هانا عبدی و روناک صفازاده هر دو عضو انجمن زنان کردستان "آذرمهر" هستند . این انجمن در زمینه برگزاری کارگاه های ظرفیت سازی و همچنین فعالیت های ورزشی برای زنان در شهر سنندج و دیگر نقاط استان کردستان فعالیت می کند . آنها همچنین در کمپین یک میلیون امضاء برای تغییر قوانین ناعادلانه فعال بوده اند.

در مدت زمان 8 ماه پس از بازداشت این دو دختر جوان، وکلای پرونده با دشواری‌هایی نظیر ماه‌ها محرومیت از دیدار با موکلان خود روبه‌رو بوده‌اند. هم‌چنین کیفرخواست‌های تنظیم شده بر پایه‌ی اعترافاتی است که در شرایطی نامعلوم از روناک و هانا گرفته شده است. اعترافاتی که به ادعای روناک صفارزاده تحت شکنجه‌های جسمی و روحی به دست آمده است.

هم اکنون این دوفعال حقوق زنان با اتهام‌های سنگینی روبه‌رو شده‌اند.

روناک صفارزاده به اتهام محاربه محاکمه شود و هانا عبدی به اتهام تبانی و همکاری در جرم مورد محاکمه قرار می گیرد.

با توجه به این‌که بازداشت طولانی مدت، اخذ اعتراف تحت شکنجه، عدم دسترسی به وکیل و عدم برخورداری از حق محاکمه در دادگاه علنی با حضور هیات منصفه از مصادیق بارز نقض حقوق بشر به شمار می‌رود، کمیته‌ی دانشجویی گزارشگران حقوق بشر ضمن محکومیت اقدامات غیرقانونی دادگاه انقلاب سنندج در رسیدگی به پرونده ی، این افراد، خواهان آزادی فوری و بدون قید شرط آنان می باشد.

بدیهی است، اتهامات موجود در پرونده روناک صفارزاده و هاناعبدی، از آنجا که به ادعای متهمان تحت شرایط شکنجه اخذ شده ، فاقد اعتبار قانونی است

 روز سه شنبه 3 خرداد 87 جمعی کثیری از دانشجویان دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، در اعتراض به سهمیه بندی جنسیتی و دیگر سیاست های تبعیض آمیز وزارت علوم و سازمان سنجش، در سالن مرکزی دانشکده حقوق تجمع کردند. دانشجویان با در دست داشتن پلاکاردهایی که سیاست های تبعیض آمیز دولت را محکوم می کرد و قرائت بیانیه ای خواهان پایان دادن به طرح ها و برنامه های دولت و وزارت علوم در رابطه با سهمیه بندی جنسیتی بودند و به اجحافات و نابرابری ها اعتراض کردند. تعدادی از اساتید دانشگاه که در سالن دیگری تجمع کرده بودند به جمع دانشجویان پیوستند و از خواست دانشجویان معترض مبنی بر لغو تبعیض جنسیتی و محرومیت فعالین دانشجویی از تحصیل، دفاع کردند.

افزایش حضور دختران در دانشگاه ها همواره با واکنش های تبعیض آمیز رژیم ضد زن جمهوری اسلامی روبرو گشته است. رژیم اسلامی اعلام میکند که بخاطر حفظ بنیان خانواده و نقش مرد، بعنوان نان آور خانواده، باید ورود دختران به دانشگاه را محدود کند. اکنون سالها است که فعالین حقوق زن، دانشجویی و مردم آزادیخواه و برابری طلب در مقابل این تعرض رژیم زن ستیز اسلامی ایستادگی کرده اند.

سازمان آزادی زن این سیاست ضد زن رژیم را قاطعانه محکوم میکند. ورود وسیع دختران به دانشگاه ها خود نشانه گستردگی جنبش آزادی زن در ایران است. زنان در ایران قهرمانانه در مقابل تبعیضات و تعرضات رژیم مقاومت میکنند و لذا رژیم اسلامی را مجبور کرده اند که به چنین ترفندهایی متوسل شود. باید با تمام قوا این سیاست ضد زن رژیم اسلامی را به شکست کشاند.

ستم بر زن موقوف!

سرکوب زنان ممنوع!

زنده باد آزادی زن!

سازمان آزادی زن

8 خرداد 1387

آزادی علی کانتوری یکی دیگر از فعالان جنبش آزادیخواهی و برابری طلبی را از زندان مخوف قزل حصار،به همه انسانهای آزادیخواه و برابری طلب و به خانواده و عزیزان علی تبریک میگوییم.

مردم!

حمایت وسیع شما و همبستگی بین المللی با دانشجویان دربند آزادیخواه و برابری طلب، در طول 6 ماه گذشته تحمل شکنجه های جسمی و روانی را برای این عزیزان آسانتر کرد. فشار اعتراضات شما جمهوری اسلامی را وادار به عقب نشینی کرد و آزادی این عزیزان در بند را از زندان امکان پذیر ساخت.

باید این جنبش حمایت و همبستگی را برای آزادی کلیه زندانیان سیاسی، کارگران و فعالین جنبش حقوق زن زنده و فعال نگاه داریم. سازمان آزادی زن با تمام قوا برای تداوم و تحکیم این جنبش تلاش میکند.

 زنده باد آزادی

زنده باد برابری

سازمان آزادی زن

5 خرداد 87

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

بنابه گزارشات رسیده از زندان گوهرداشت کرج در چند ماه اخیر موج دستگیری خانواده های سیاسی شدت یافته است. یکی از این خانواده ها ، خانواده آقای گرای می باشد. آقای علی جان گرای زندانی سیاسی دهۀ 60 همراه با همسرش خانم شهناز گرای در تاریخ 17 فروردین ماه امسال در یکی از خیابانهای شهر کرج توسط مامورین وزارت اطلاعات دستگیر شدند و به سلولهای انفرادی بند 8 گوهرداشت معروف به بند سپاه منتقل شدند. آنها چندین هفته در سلولهای انفرادی تحت شکنجه های جسمی و روحی مامورین وزارت اطلاعات قرار داشتند.

در تاریخ 22 فروردین ماه آقای محسن گرای 19 ساله فرزند این خانواده توسط فردی بنام محبی از بازجویان وزارت اطلاعات به اداره اطالاعات کرج فرآخوانده شد، او پس از مراجعه به این اداره دستگیر و به سلولهای انفرادی در بند سپاه انتقال داده شد.

همچنین فرزند دیگر این خانواده بنام خانم آزاده گرای 25 ساله متاهل و دارای یک بچه 3 ساله توسط فردی بنام محبی از بازجویان وزارت اطلاعات با او تماس گرفته شد و به ایشان گفت که برای آزادی پدرشان میتواند سندی را بعنوان وثیقه قرار دهد تا او را آزاد کنند. محبی با این شیوه ایشان را فریب داد و او را هم بازداشت کردند. خانم گرای چندین هفته در سلولهای انفرادی علاوه بر شکنجه های جسمی و روحی بازجویان اطلاعات، دوری از فرزند خردسال اش را می بایستی تحمل کند که شرایطی بسا طاقت فرسا است.

اخیرا آقای علی جان گرای و فرزندش محسن را به بند 4 زندان گوهرداشت منتقل کرده اند و آنها را ابتدا جدا از هم نگهداری می کردند. خانم شهناز گرای و آزاده گرای دختر ایشان در بند زنان در کنار مجرمان عادی و خطرناک نگهداری می شوند.تمامی اعضای این خانواده در بلاتکلیفی بسر می برند و توسط حاج کاظم رئیس زندان و علی محمدی معاون او دائم مورد اذیت و آزار قرار دارند.

از زمان دستگیری خانم آزاده گرای فرزند خردسال او اغلب بی تابی میکند و با گریه وزاری مادر خویش را می جوید، گریه ها و ناله های این بچه شرایط را بر این خانواده به لحاظ عاطفی سخت کرده است. بجه خردسال و معصوم را اینگونه بازجویان وزارت اطلاعات از آغوش مهر و محبت مادری محروم می کنند. علاوه بر این بچه 3 ساله 2 فرزند دیگر این خانواده بنامهای احسان و آتنا 13 ساله بی سرپرست در منزل باقی مانده اند.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ، دستگیری خود سرانه خانواده ها ،قرار دادن آنها در سلولهای انفرادی ،شکنجه های روحی و جسمی، و بی سرپرست گذاشتن کودکان معصوم و بیگناه را محکوم می کند. واز کمیسر عالی حقوق بشر و سازمانهای حقوق بشری خواستار اقدامات فوری برای پایان دادن به جنایت علیه بشریت در ایران است.

7 خرداد 1387 برابر با 27 می 2008

شرایط زندانیان سیاسی فوق به سازمانهای زیر گزارش شد
1- عفو بین الملل
2- شورای حقوق بشر سازمان ملل
3- کمیسر عالی حقوق بشر
4- دیدبان حقوق بشر

گزارشگران بدون مرز  

گزارشگران بدون مرز  از مقامات ایران می‌خواهد سرکوب وب‌نگاران فمينيست و مدافعان حقوق زنان را متوقف کند. از آغاز سال جاری بسیاری از آنها به زندان و شلاق محکوم شده اند. پروين اردلان وب‌نگار سایت  تغییر برای برابری  به دو سال زندان تعلیقی محکوم شده است.    
گزارشگران بدون مرز در این باره اعلام می کند : " اینترنت تنها وسیله‌ بیان خواست های مدافعان حقوق زنان در عرصه‌ی عمومی و جامعه است. اما سایت های ‌مدافع حقوق زنان هدف سانسور و مسدودسازی و وب‌نگاران فمینیست قربانی آزار و اذیت مدام قضایی- امنیتی قرار می گیرند. ما از مسئولان جمهوری اسلامی می خواهیم به این سرکوب پایان دهند . "  

در تاریخ ١٣ اردیبهشت  اعلام شد پروين اردلان وب‌نگار سایت  تغییر برای برابری  از سوی شعبه ١٣ دادگاه انقلاب تهران به " اتهام  اجتماع و تبانی غیر قانوین و تمرد در مقابل پلیس به قصد برهم زدن امنیت کشور طبق ماده ٦١٠ قانون مجازات اسلامی و رعایت ماده ٢٥ قانون مجازات اسلامی" به دو سال زندان محکوم شده است. اين حکم به مدت سه سال تعلیق شده است.

اين روزنامه نگار و وب نگار فمينيست، در فروردين ماه سال جاری نیز از سوی شعبه شش دادگاه انقلاب اسلامي تهران به اتهام "تبانی و اجتماع جهت بر هم زدن امنیت کشور" به شش ماه زندان قطعي و دوسال نيم زندان تعليقي، برای شرکت در تظاهرات مسالمت آميز ٢٢ خرداد ١٣٨٥در تهران محکوم شده بود. در اين تظاهرات بر روی پلاکارد های زنان نوشته شده بود " ما زنيم، انسانيم، اما حقی نداريم و حقوق زنان حقوق بشر است." حکم زندان اخیر در رابطه با تجمع مسالمت آميز دها تن از فعالان جنبش زنان در برابر دادگاه انقلاب اسلامي در روز ١٣ اسفند ١٣٨٥ صادر شده است. وی در این روز پس از محاکمه به همراه ٣٤ نفر از فعالان و روزنامه نگاران حاضر در محل دستگير و چند روز را در زندان اوين گذراند. پروین اردلان برنده ی جایزه حقوق بشر اولاف پالمه در سال ٢٠٠٧  است.   
برای شرکت در  تجمع مسالمت آميز  در برابر دادگاه انقلاب اسلامي در روز ١٣ اسفند ١٣٨٥  تعدادی  دیگر از مدافعان حقوق زنان که در نشریات متفاوت و از جمله سایت های اینترنتی مدافع حقوق زنان مقاله می نویسند از جمله روزنامه‌نگاران نسرین افضلی، مرضیه مرتاضی لنگرودی و ناهید جعفری هر کدام به شش ماه زندان و ده ضربه شلاق محکوم شده اند.  
سایت‌های اطلاع رسانی زنان و یا مدافع حقوق زنان به شکل منظم مسدود می شوند. از اول اردیبهشت ماه سایت شیرزنان  اولین هفته نامه ورزش زنان در ایران مسدود شد ه است. از سوی دیگر سایت های مدافعان حقوق زنان: کانون زنان ايرانی ، تغییر برای برابری، مدرسه فمینستی . میدان همچنان مسدود هستند. سایت اطلاع رسانی فرارو نیز بدون هیچ توضیحی از تاریخ اول تا ٥ اردیبهشت مسدود شده بود.  
گزارشگران بدون مرز ياد آور مي شود که ايران یکی از سرکوبگر ترین کشورهای خاورمیانه در عرصه اينترنت است و در ليست  کشورهای "دشمنان اينترنت" در جهان قرار دارد. در اين کشور در طي سال گذشته ده‌ها وبلاگ‌نویس و وب‌نگار بازداشت شده‌اند. ایران همچنین در رده بندی آزادی مطبوعات در کشورهای جهان در رده ١٦٦ ( از میان١٦۹ کشور )  قرار گرفته دارد

شعبه 13 دادگاه انقلاب اسلامی طبق ماده 610 قانون مجازات اسلامی پروین اردلان، فعال جنبش حقوق زن را به اتهام اجتماع و تبانی غیر قانونی و تمرد در مقابل پلیس به قصد برهم زدن امنیت کشور به دو تا سه سال حبس تعلیقی متهم کرد.

پروین اردلان از فراخوان دهندگان برگزاری تجمع 22 خرداد 1385 در میدان 7 تیر بود که با ضرب و شتم نیروی انتظامی و دستگیری تعداد زیادی از فعالین جنبش حقوق زن پایان یافت. امسال در آستانه روز جهانی زن، وی برای دریافت جایزه از بنیاد اولاف پالمه عازم سفر به کشور سوئد بود که ناگهان ممنوع الخروج شد.

هدف رژیم اسلامی از صدور احکام تعلیقی تلاش برای سرکوب و به سکوت کشاندن فعالین جنبش های اعتراضی است. طبق این احکام  در صورتیکه متهمین طی ایام تعلیق مرتکب جرمی شوند، احکام قابل اجرا میشوند. به این ترتیب رژیم زندگی و آزادی این فعالین را به گرو میگیرد تا سکوت آنها را تضمین کند.

سازمان آزادی زن به اسارت کشیدن و به گروگان گرفتن فعالین جنبش حقوق زن را قاطعانه محکوم و اعلام میکند که تنها راه خلاصی از این شرایط تداوم و گسترش اعتراض و مقابله با سرکوب این رژیم سرکوبگر و زن ستیز است. ما کلیه انسان هایی که قلبشان برای آزادی و برابری زنان می طپد را به پیوستن به سازمان آزادی زن دعوت میکنیم تا با هم و درکنار هم برای آزادی و برابری مبارزه کنیم. 

ستم بر زنان موقوف!
سرکوب زنان ممنوع!
زنده باد آزادی زن
سازمان آزادی زن

3 مای 2008
 

پيمان پيران پس از 5 ماه آزاد شد !

 مبارزه برای آزادی دیگران ادامه دارد!

پيمان پيران از فعالان دانشجويي آزاديخواه و برابري طلب پس از 5 ماه بازداشت، شکنجه و تحمل سلول انفرادی با تامين وثيقه 80 ميليون تومانی آزاد شد.